Choquequirao-trek

Waarom mensen gaan

Choquequirao wordt vaak beschreven als de zus van Machu Picchu: een koninklijk landgoed of ceremonieel complex van terrassen, plein en lamafiguren in de berghelling, met uitzicht over de kloof op besneeuwde toppen. Slechts een deel is blootgelegd, de rest ligt nog onder de begroeiing. Wat het bijzonder maakt, is hoe weinig mensen er zijn. Op veel dagen zijn er maar een handvol bezoekers bij de ruïnes, iets wat bij Machu Picchu ondenkbaar is.

De prijs is inspanning. Er is geen trein en geen bus: je bereikt de site te voet, over hete, droge kloofhellingen en dan omhoog naar een koele, mistige bergrug, en de wandeldagen zijn lang.

De standaardtrek van vier dagen

Vervoer brengt je van Cusco naar Cachora, op ongeveer 2.900 m, een rit van circa vier tot vijf uur. Op dag één loop je over een bergrug en daal je af naar een kamp bij de Apurímac-rivier, op ongeveer 1.500 m: een daling van circa 1.500 m en een tocht van 15 km of meer. Dag twee begint met een hete, steile klim van ongeveer 1.500 m naar het gebied bij de site, met kampen op circa 3.000 m. Meestal bereik je de ruïnes in de middag of de volgende ochtend.

Dag drie besteed je aan het verkennen van de ruïnes, eventueel met de terrassen en de lamafiguren. De terugweg volgt hetzelfde pad: weer omlaag de kloof in en op de laatste dag weer omhoog. Veel wandelaars vinden de afdaling en de klim even zwaar voor knieën en benen.

Een verlengde route gaat voorbij Choquequirao over hoge passen richting Machu Picchu en duurt ongeveer acht of negen dagen. Dat is een serieuze meerdaagse expeditie die een sterke conditie en een goede organisator vraagt.

Seizoen, conditie en bereikbaarheid

Het droge seizoen, ruwweg van mei tot en met september, is de praktische tijd, met het stabielste weer. In het regenseizoen, ruwweg van november tot en met maart, maakt regen de paden modderig en gevaarlijk, kunnen aardverschuivingen wegen blokkeren en organiseren veel aanbieders de trek niet. De kloof is het hele jaar heet, dus temperatuurverschillen horen bij de route.

De eisen aan je conditie zijn hoger dan bij Lares of de klassieke Inkapad. Je moet zes tot tien uur achter elkaar kunnen wandelen op opeenvolgende dagen, met steile klimmen en dalingen. Trainen met lange heuveltochten, ook bergafwaarts, loont. Toegang en voorzieningen veranderen, en er zijn plannen geweest voor een gemakkelijkere toegang in het gebied.

Wat je een organisator moet vragen

Vraag hoeveel dagen er gepland zijn en of er een rustdag bij de ruïnes is, wat de groepsgrootte is, hoe met muildieren en muildierdrijvers wordt omgegaan en welke voorzieningen er in de kampen zijn. Controleer of de prijs de toegang tot de site, maaltijden, tenten en vervoer van en naar Cachora omvat, en vraag naar het evacuatieplan. Wil je doorgaan naar Machu Picchu, vraag dan hoe de laatste etappes en tickets worden geregeld. Kies omdat de route afgelegen is ervaren lokale gidsen in plaats van de goedkoopste optie.

Wat je op de site ziet

Tot de blootgelegde delen horen een groot centraal plein, een reeks platforms, een ritueel of bestuurlijk complex en, onder de hoofdgroep, een terrasmuur versierd met lama's van witte steen. De opgravingen gaan door en sommige delen zijn gesloten of worden gerestaureerd, dus wat je ziet hangt af van het jaar. De hoger gelegen sectoren bieden wijde uitzichten omlaag op de kloof en over de besneeuwde toppen.

De benodigde tijd is makkelijk te onderschatten. De site ligt verspreid over een steile bergrug en het kost op die hoogte moeite om van de ene sector naar de andere te gaan. Veel wandelaars vinden een volle dag bij de ruïnes het minimum, en een trek die ze in de middag bereikt en de volgende ochtend vroeg weer vertrekt, mist het beste. Vraag je organisator hoe lang je er echt bent en of er een rustdag is inbegrepen.

Choquequirao vergeleken met Machu Picchu en Ausangate

Machu Picchu is de complete, gerestaureerde vesting met tickets, vaste tijdsloten en drukte. Choquequirao is half blootgelegd, deels overwoekerd en bijna leeg, en alleen te bereiken met lange wandeldagen. Wil je de bekendste Inkasite zien, dan is de logistiek met de trein veel eenvoudiger. Wil je een idee krijgen van de omvang van het rijk, weg van de drukte, dan heeft Choquequirao geen gelijke.

Onder de veeleisende opties rond Cusco komt het qua moeilijkheid in de buurt van de Ausangate, maar in een heel ander landschap: een hete, steile kloof in plaats van een koude, hoge hoogvlakte. De Salkantay-trek is een toegankelijker compromis voor wie berglandschap en een goed ondersteunde route zoekt.

Eten, water en het leven in het kamp

Omdat de kloof droog en heet is, is waterbeheer belangrijk. Organisatoren leveren meestal gekookt of behandeld water, maar je moet minstens twee liter onderweg meenemen en bijvullen. Het eten wordt door de kok bereid en door muildieren gedragen, en de menu's zijn eenvoudig en voedzaam. De kampen op de bodem van de kloof zijn warm en vol insecten bij zonsondergang, terwijl die bij de ruïnes koel en vaak nat van de mist zijn.

Neem lichte, snel drogende kleding mee voor de afdaling en warme lagen voor de bergrug, plus een hoofdlamp voor vroege starts en late diners. Omdat de route weinig voorzieningen heeft, neem je wat contant geld mee voor lokale kraampjes en fooien. Wat je mee moet nemen, lees je bij uitrusting, en wat de prijs moet omvatten bij een organisator kiezen.