Inkapad naar Machu Picchu

Wat het Inkapad bijzonder maakt

Het Inkapad is de enige trek in Peru die een stuk van het oorspronkelijke Inkawegennet volgt, met geplaveide stenen stukken, trappen uitgehouwen in de rots, tunnels en een reeks kleine ruïnes langs de route. Veel mensen vinden de archeologie de grootste beloning: het pad passeert meerdere sites die op geen andere manier bereikbaar zijn, en de laatste nadering komt Machu Picchu van bovenaf binnen bij de Zonnepoort, in plaats van vanaf de ingang beneden.

Die ervaring heeft grenzen. Het aantal wandelaars dat elke dag het pad op mag is beperkt, dragers en gidsen zijn inbegrepen bij de georganiseerde groepen en de kampen worden gedeeld. Het is geen wildernistocht, maar wel een goed georganiseerde. Voor een bredere blik op de mogelijkheden rond Cusco, zie trekking.

Dag één en dag twee: de klim

Dag één is de rustige kennismaking: een wandeling van ongeveer 12 km vanaf het startpunt bij de Urubamba, die geleidelijk stijgt langs akkers en de eerste ruïnes naar een kamp op ongeveer 3.000 m. De inspanning is bescheiden, maar dit is de dag waarop de groep haar ritme vindt en waarop dragers en gidsen laten zien hoe de trek verloopt. De lunch wordt meestal in een tent geserveerd en het kamp staat al klaar voordat je aankomt.

Dag twee is de zware: een lange klim van ongeveer 1.200 m naar Dead Woman's Pass op ongeveer 4.200 m, gevolgd door een steile afdaling naar het volgende kamp. De klim komt vroeg, de lucht is ijl en het laatste stuk is een trap van ongelijke stenen. Veel wandelaars vinden dit de zwaarste dag van alle treks die ze ooit hebben gedaan. Ga rustig, drink regelmatig en houd extra kleding binnen handbereik, want op de top daalt de temperatuur sterk.

Dag drie en dag vier: ruïnes, woud en de Zonnepoort

Dag drie is vaak de interessantste: een tweede pas, daarna een reeks ruïnes, nevelwoud en lange Inkatrappen, met als eindpunt een kamp met uitzicht over de vallei. Het landschap verandert van kaal hoogland in druipend woud met orchideeën en varens, en je knieën voelen de afdaling meer dan de klim. Omdat het kamp van deze nacht het laatste is, blijven mensen vaak lang op, maar de wekker gaat de volgende ochtend vroeg.

Dag vier begint heel vroeg, vaak in het donker, omdat wandelaars in de rij staan bij een controlepost die bij zonsopgang opengaat. Een laatste stuk van ongeveer 5 tot 6 km leidt naar de Zonnepoort en dan omlaag naar Machu Picchu zelf. De meeste groepen komen in de ochtend aan, bezoeken de site met de gids, dalen daarna af naar Aguas Calientes en nemen de trein terug. Controleer of je toegangsticket voor de citadel inbegrepen is, want tickets voor Machu Picchu worden bij sommige tochten apart geregeld.

Er bestaan kortere versies, waaronder een route van twee dagen die vlak voor het einde op het pad aansluit. Die gebruiken andere vergunningen en zijn minder zwaar, maar bieden niet de volledige ervaring.

Vergunningen en boeken

De toegang wordt beperkt door een dagelijks quotum dat wandelaars, gidsen en dragers samen omvat, dus een bepaalde datum kan voor wandelaars lang voor de dag zelf uitverkocht zijn. In het droge seizoen zijn vergunningen vaak maanden van tevoren weg. Het pad is normaal gesproken een deel van het regenseizoen gesloten voor onderhoud, dus februari is geen optie.

Je kunt het niet zelfstandig lopen: een erkende organisator moet de vergunning namens jou kopen en heeft je paspoortgegevens nodig, precies zoals ze op je reisdocument staan. Namen op vergunningen kunnen meestal niet vrij worden gewijzigd en de regels voor overdracht en terugbetaling zijn streng, dus lees ze voordat je betaalt. Als je gewenste data vol zijn, zijn Salkantay en Lares de gebruikelijke alternatieven, en Inkapad versus Salkantay helpt bij de keuze.

Een organisator kiezen en wat je controleert

Omdat elke organisator dezelfde vergunning verkoopt, zit het verschil in wat eromheen zit. Vraag hoeveel wandelaars er in een groep zitten, hoeveel dragers er per klant zijn, hoeveel gewicht dragers meenemen en hoe ze worden betaald en uitgerust. Controleer of de prijs de toegang tot Machu Picchu, de terugreis per trein, slaapzakken en matjes omvat, en wat er gebeurt als het pad sluit of je ziek wordt. Vraag naar de verhouding tussen gidsen en wandelaars en of de gidsen een actuele eerstehulpopleiding hebben.

Wees op je hoede voor een prijs ver onder de rest: dat betekent meestal dat er ergens is bezuinigd, vaak op het welzijn van de dragers of op het eten. Hoe je een reisbureau kiest gaat dieper in op deze vragen, en voor het vergelijken van aanbiedingen zonder alleen op sterrenbeoordelingen te vertrouwen, zie de beste tours.

Beste reistijd

Het droge seizoen, ruwweg mei tot en met september, heeft het helderste weer en de moeilijkst te krijgen vergunningen. Juni tot en met augustus zijn 's nachts het koudst en het drukst. De tussenmaanden zijn rustiger maar natter. Wandelen in het regenseizoen is mogelijk buiten de sluitingsperiode, maar modder, wolken en het risico op aardverschuivingen maken het een minder betrouwbare keuze.

Denk ook aan de hele reis, niet alleen aan de trek. Kom vroeg aan in Cusco, acclimatiseer en houd na Machu Picchu een reservedag vrij, zodat een vertraging je geen vlucht kost. Voor wat je per maand kunt verwachten, zie droog seizoen, en voor het opbouwen van die buffer, zie acclimatisatie.

Conditie, uitrusting en het ritme van de dag

De meeste mensen die moeite hebben op het Inkapad, hebben die door hoogte, slecht slapen of verkeerd schoeisel, niet door gebrek aan conditie. Een realistische voorbereiding is enkele weken lange heuvelwandelingen met een beladen dagrugzak, ook met trappen, want het pad is een aaneenschakeling van treden. Wandeldagen duren ongeveer zes tot negen uur inclusief pauzes, beginnen kort na zonsopgang en de tenten worden meestal door het ondersteunende team voor je opgezet.

Dragers nemen de groepsuitrusting, het eten en een deel van de persoonlijke spullen mee binnen een gewichtslimiet, dus jij draagt een dagrugzak met water, een regenlaag, een warme laag, zonnebescherming en snacks. Duffeltassen worden meestal door de organisator verstrekt of voorgeschreven. Voor wat je meeneemt en wat je kunt huren, zie uitrusting; trein versus trek is handig als je nog twijfelt of je wel wilt wandelen.