Salkantay-trek

Karakter van de route

Salkantay is een tocht vol contrasten. Hij begint in de koude, droge hooglanden, klimt langs bergen met gletsjers naar een rotsachtige pas van circa 4.600 m en zakt dan twee dagen door nevelwoud naar warme, vochtige dalen met koffie-, bananen- en avocadoboerderijen. Het gletsjerlandschap is het hoogtepunt, en het wisselende klimaat hoort bij de charme: in ongeveer twee dagen ga je van sneeuw naar zweet.

Het is meer een landschapstrek dan een archeologische. Machu Picchu bereik je aan het eind, meestal na een verblijf in Aguas Calientes, niet via een Inkaweg, en de weg erheen omvat vaak een stuk met trein of auto. Check precies hoe elke aanbieder het laatste stuk regelt.

Typische etappes

Dag één begint meestal voor zonsopgang met een rit van Cusco naar het gebied van het beginpunt, gevolgd door een wandeling van ongeveer 10 tot 12 km naar een hoog kamp op circa 3.800 tot 3.900 m. In veel reisschema's zit een uitstapje naar het Humantaymeer, op deze dag of de volgende ochtend, als acclimatisatiewandeling (zie Humantaymeer).

Dag twee is de grote: een klim van ongeveer 700 tot 800 m naar de Salkantay-pas op circa 4.600 m, gevolgd door een lange afdaling naar een kamp op lagere hoogte. Het is koud, vaak winderig en kan sneeuw of regen brengen. Dag drie loopt verder naar beneden langs een rivierdal door warmer bos, met op veel routes een kamp of lodge bij het dorp Santa Teresa. Dag vier is meestal een mix van wandelen, een bezoek aan warmwaterbronnen, een kort stuk vervoer en een middagwandeling of trein naar Aguas Calientes. De laatste ochtend is voor Machu Picchu.

Bij de vierdaagse versies worden dag drie en vier samengeperst; de vijfdaagse versies voegen een rustetappe toe of bezoeken onderweg enkele Inkasites.

Seizoen, weer en conditie

De droge maanden, grofweg mei tot september, zijn de beste keuze, met helderder zicht op de top maar zeer koude nachten, vaak onder nul bij de hoge kampen. In het natte seizoen, grofweg van november tot maart, zijn regen en mist gewoon, kan het pad glad zijn en sluiten aardverschuivingen soms stukken weg of pad af. De tussenmaanden kunnen goed zijn, maar de voorspellingen zijn minder betrouwbaar.

Je hoeft geen topsporter te zijn, maar je moet meerdere dagen achter elkaar zes tot acht uur per dag kunnen lopen, met wat steile klimmen. Thuis trainen met heuvelwandelingen en lange dagen te voet helpt meer dan sportschoolwerk. Een slaapzak die geschikt is voor temperaturen onder nul is belangrijk, ook als de aanbieder er een levert.

Boeken en wat je vraagt

Omdat de trek niet aan een dagelijks quotum gebonden is, verzorgen veel aanbieders hem en verschilt de kwaliteit enorm. Vraag naar de groepsgrootte, wie de bagage draagt, of de muilezels goed worden behandeld, welke maaltijden en tenten zijn inbegrepen en hoe de laatste dag naar Machu Picchu verloopt, inclusief toegangsticket en trein. Het ticket voor Machu Picchu moet doorgaans apart of door de aanbieder ruim van tevoren worden geboekt, dus bevestig wie dat doet en voor welke datum; zie tickets voor de regels. Een gids die de route kent en jouw taal spreekt, is belangrijker dan een lange lijst extra's.

Vergelijking met het Inkapad en Lares

De gebruikelijke keuze is tussen drie routes bij Cusco. Voor het steenwerk en de aankomst bij de Zonnepoort, maar met een streng vergunningsysteem, zie het Inkapad; Salkantay ruilt dat in voor gletsjers en een hogere pas; de Laresroute is milder, met dorpen en wevergemeenschappen als focus. Weeg je de eerste twee tegen elkaar af, zie dan Inkapad versus Salkantay voor de verschillen in kosten, comfort en moeilijkheid.

Salkantay past ook bij wie op korte termijn geen Inkapad-datum krijgt. Omdat aanbieders de trek in veel groepsgroottes verzorgen, zijn er in het droge seizoen veel vertrekken, al lopen de beste weken nog steeds vol. De keerzijde is dat het pad met andere groepen wordt gedeeld en sommige kampeerplekken in juli en augustus druk aanvoelen, dus vraag waar je groep slaapt en hoeveel tenten de plek delen.

Kampen, lodges en comfortniveaus

Salkantay wordt op verschillende comfortniveaus verkocht. Budgetvertrekken gebruiken eenvoudige tenten en gedeelde eettenten, duurdere versies gebruiken koepeltenten met echte bedden of lodges met eigen kamers en op sommige nachten warm water. Het verschil telt het zwaarst bij het hoge kamp, waar de temperatuur ruim onder nul kan zakken en een koepeltent of lodgekamer bepaalt hoe goed je vóór de pas slaapt.

Vraag precies wat er wordt geleverd: slaapzak en matje, tenten delen, maaltijden en snacks, gekookt water, en of er een draagbaar toilet is of je op de voorzieningen van het kamp moet vertrouwen. Houd er rekening mee dat het bagagegewicht voor muilezels beperkt is, dus een zware plunjezak kan extra kosten of worden geweigerd. Voor wat je ter plekke huurt en wat je van huis meeneemt, zie uitrusting.

De laatste dagen: dalen, bronnen en de nadering van Machu Picchu

In de onderste helft van de trek verandert het karakter. Na de pas volgt het pad een rivier naar beneden door nevelwoud, langs watervallen, orchideeën en kleine boerderijen die fruit en drankjes aan wandelaars verkopen. De luchtvochtigheid stijgt, insecten verschijnen en het pad wordt na regen modderig, dus lichte regenkleding en insectenwerend middel zijn vanaf nu nuttiger dan extra warme laagjes.

De laatste etappe verschilt per aanbieder. Sommigen lopen een stuk van de oude spoorlijn richting Aguas Calientes, anderen gebruiken voor een stuk een voertuig en weer anderen voegen een bezoek aan een koffieboerderij of een zipline toe als optionele extra's. Deze extra's maken geen deel uit van de trek zelf, dus check of ze in de prijs zitten. De laatste ochtend is meestal een vroege bus of wandeling naar de citadel, met een rondleiding van ongeveer twee uur voor de vrije tijd en de terugreis naar Cusco per trein en weg.