Laresroute

Wat Lares anders maakt

Lares loop je evenveel voor de mensen als voor het landschap. De route voert langs gemeenschappen van Quechua-boeren en -herders, waar weven nog een dagelijks ambacht is en lama's en alpaca's op de hoge weiden grazen. In veel reisschema's zit een bezoek aan een wevercoöperatie, een school of een woning, wat inzicht geeft in het leven in de hooglanden.

Het landschap is gevarieerd, met meren, hoge graslanden, stille dalen en op heldere dagen uitzicht op besneeuwde toppen. Het mist het gletsjerdrama van de Salkantay en het steenwerk van het Inkapad, maar is rustiger en minder gejaagd. Wil je zien hoe mensen op hoogte leven en werken, dan is dit aantoonbaar de dankbaarste van de treks bij Cusco. De Heilige Vallei is de natuurlijke uitvalsbasis.

De etappes

De routes verschillen, maar het patroon is vergelijkbaar. Dag één begint met een rit van Cusco of de Heilige Vallei naar het beginpunt, soms langs de warmwaterbronnen van Lares zelf, gevolgd door een rustige wandeling van circa 10 km langs een rivier, omhoog naar een kamp op ongeveer 3.800 tot 3.900 m. Dag twee is de grote klim, naar een pas van circa 4.400 m, met uitzicht op meren en bergen, en daarna een lange afdaling naar een kamp of een gastgezin in een dorp.

Dag drie is meestal makkelijker: een afdaling door landbouwgrond naar het dorp waar vervoer je naar Ollantaytambo brengt, vanwaar een trein naar Aguas Calientes rijdt. Machu Picchu volgt de volgende ochtend. Een kortere variant eindigt in Ollantaytambo zonder verder te gaan, een langere voegt een rustdag of een extra pas toe.

Voor wie en wanneer

Lares past bij mensen die een eerste meerdaagse trek willen zonder de zwaarste dagen, bij gezinnen met oudere kinderen die goed lopen, en bij iedereen voor wie geen Inkapad-vergunning meer beschikbaar is. Ook wie cultureel contact belangrijker vindt dan grootse bergpanorama's, komt hier aan zijn trekken. Minder geschikt is het voor reizigers die dramatische gletsjers of een sterk archeologische route zoeken.

Het droge seizoen, grofweg van mei tot september, is de beste tijd, met heldere dagen en koude nachten. De natte maanden, grofweg van november tot maart, brengen regen, modder en wolken, en sommige vertrekken worden geannuleerd. In het hoogseizoen is de route veel rustiger dan het Inkapad of de Salkantay, al komen er meer bezoekers dan een paar jaar geleden.

Boeken en wat je vraagt

Lares wordt niet geregeld door een dagelijkse vergunning zoals het Inkapad, dus veel aanbieders bieden de trek aan en de kwaliteit verschilt. Vraag hoe de bezoeken aan gemeenschappen worden geregeld en of de dorpen een eerlijk deel ontvangen, hoe groot de groep is, hoe dragers en muilezeldrijvers worden behandeld en wat er in de prijs zit: treintickets, toegang tot Machu Picchu, maaltijden, kamperen of verblijf bij gastgezinnen. Bevestig wie het ticket voor Machu Picchu koopt en voor welke datum, want er zijn limieten en in het hoogseizoen kan het uitverkocht raken.

De warmwaterbronnen en de vallei van Lares

In veel reisschema's zit een stop bij de thermale baden in het plaatsje Lares, aan het begin of het einde van dag één. De baden zijn een welkome pauze voor vermoeide benen en de groene vallei vormt een mooi contrast met de kale pas erboven. De voorzieningen verschillen en de entree wordt doorgaans apart betaald, dus controleer of die is inbegrepen en neem een handdoek en zwemkleding mee als de stop gepland is.

De vallei zelf is een werklandschap van aardappel- en quinoavelden, terrassen en kleine boerderijen. In het droge seizoen zie je misschien oogstwerk en 's avonds hangt er houtrook uit de keukens boven de dorpen. Sommige reisschema's gebruiken een gemeenschapskamp met een gezamenlijke eetzaal, andere een verblijf bij een gastgezin met eenvoudige bedden; vraag dus wat je krijgt. Welke optie ook wordt gebruikt, je gids moet kunnen uitleggen wat de gemeenschap aan je bezoek overhoudt.

Lares vergeleken met de andere treks bij Cusco

Voor de meeste archeologie en de strengste regels is er het Inkapad; de Salkantay biedt gletsjers, een hogere pas en een steilere tweede dag; Lares biedt contact met het leven in de hooglanden en de makkelijkste wandeling. Hoe de eerste twee verschillen, lees je in Inkapad versus Salkantay; Lares zit duidelijk aan de mildere kant.

Maak je je zorgen over de kou, dan heeft Lares lagere kampen en een lagere pas, al zit de temperatuur 's nachts in het droge seizoen nog rond of onder het vriespunt. Wil je met een knal afsluiten, bedenk dan dat je Machu Picchu per trein bereikt en niet te voet, dus het gevoel van een aankomst te voet ontbreekt. Voor sommige reizigers is dat een eerlijke ruil voor een rustigere, menselijkere trek.