Nationaal Park Huascarán

Wat het park is

Nationaal Park Huascarán werd in de jaren zeventig opgericht en beslaat ruwweg 340.000 hectare van de Cordillera Blanca, de hoogste tropische bergketen ter wereld. Het wordt beheerd door de nationale dienst voor beschermde gebieden, SERNANP, en is een UNESCO-werelderfgoedlocatie, op de lijst gezet vanwege het berglandschap en de geologie. Het park dankt zijn naam aan de Huascarán, de hoogste berg van Peru met 6.768 m.

Het park is niet één plek die je één keer binnengaat. Het is een lange strook hoge valleien, gletsjermeren, rotswanden en ijs, met aparte toegangswegen vanuit het dal van de Río Santa. Vaak wordt gezegd dat het park honderden gletsjers en enkele honderden meren telt, wat verklaart waarom dezelfde naam op zoveel verschillende tours voorkomt. Voor een overzicht van de bergketen zelf, zie Cordillera Blanca.

Wat je er ziet

Het landschap verandert met de hoogte. In de lagere valleien, rond 3.000 tot 3.500 m, vind je akkers, eucalyptus en verspreide bosjes quenual-bomen, een boomsoort van grote hoogte met afbladderende roodachtige bast, een van de meest gefotografeerde details van het park. Daarboven volgen grasland, moerassige weiden en turkooizen meren, en dan morenen, kaal graniet en gletsjers.

Dieren zijn er wel, maar zelden de belangrijkste reden om te komen. Het park noemt de Andescondor, de vicuña en de brilbeer onder zijn dieren, al zijn waarnemingen van de beer zeer ongewoon. Tot de planten behoort de reusachtige bromelia Puya raimondii, die je in het gebied van Pastoruri kunt zien. De meeste bezoekers onthouden vooral de combinatie van rots, ijs en water, meer dan één enkele soort.

Het weer bepaalt hoeveel je ervan ziet. De toppen zijn vaak vroeg helder en 's middags in wolken gehuld.

De belangrijkste sectoren

Vier gebieden zijn goed voor de meeste bezoeken vanuit Huaraz. De vallei van Llanganuco, bereikbaar via Yungay, heeft twee meren onder de Huascarán en de weg naar de bergpas Portachuelo; het is de makkelijkste sector omdat je er nauwelijks hoeft te lopen. Het startpunt van Laguna 69 ligt in hetzelfde gebied, en die wandeling is lang en veeleisend.

Het gebied Pastoruri, ten zuiden van Huaraz, is een hoogvlakte met een terugtrekkende gletsjer en Puya raimondii-planten, en het ligt hoger dan de andere dagtochten. Quebrada Ishinca, de aanloop naar Churup en andere valleien bij de stad worden gebruikt voor acclimatisatiewandelingen zoals Laguna Churup.

Niet alle meren vallen onder hetzelfde beheer. Sommige, zoals Laguna Parón, worden lokaal beheerd met andere toegangsregels, dus vraag wat er geldt voor de plek die je wilt bezoeken.

Tickets en toegang

Voor de belangrijkste sectoren moet je meestal entree betalen. Het tarief betaal je bij de controlepost (garita) van de sector of koop je vooraf via het officiële onlineticketplatform, en het hangt af van het aantal dagen en van of je buitenlandse bezoeker bent. Er circuleren veel verschillende bedragen, dus vertrouw niet op een getal uit een blog; vraag de actuele prijs na bij SERNANP of je organisator.

Veel tours zijn inclusief entree, veel andere niet. Vraag het voordat je de tour betaalt, en neem je paspoort mee. Controleposten hebben vaste openingstijden per dag, en tijdens drukke feestdagen hebben de autoriteiten dagelijkse bezoekerslimieten ingesteld op de drukste plekken, dus voor dat weekend in het droge seizoen moet je mogelijk eerder boeken dan je denkt.

De meeste bezoekers gaan met een bureau, omdat een voertuig met chauffeur de praktische manier is om de startpunten te bereiken. Zie een trekkingbureau kiezen voor wat je kunt vragen.

Er komen vanuit Huaraz

Elke sector bereik je over de weg vanuit Huaraz of vanuit plaatsen in de vallei zoals Yungay, bijna altijd met een dagtour die 's ochtends vroeg vertrekt. Naar Llanganuco en het startpunt van Laguna 69 rijd je een lange ochtend over een grotendeels geasfalteerde weg, gevolgd door een ruw stuk, terwijl Pastoruri in de tegenovergestelde richting ligt, ten zuiden van de stad.

Zelfstandig reizen kan met lokale minibusjes en taxi's, maar de dienstregelingen veranderen, het laatste stuk is onverhard en een tour is eenvoudiger als je maar een paar dagen hebt. Een huurauto kan, maar de wegomstandigheden en de hoogte maken het iets voor ervaren chauffeurs.

De praktische regel is vroeg vertrekken. 's Ochtends is het helderder, en de terugkeertijden zijn makkelijker te halen als het voertuig bij het eerste licht vertrekt. Houd een reservedag in je planning voor het geval het weer of een wegafsluiting een uitstapje verhindert.

Hoogte en veiligheid

Huaraz ligt op ongeveer 3.050 m, en het park begint ongeveer op die hoogte en loopt op tot boven de 6.000 m. Zelfs de sectoren voor dagtochten komen ruim boven de 4.000 m, en Pastoruri ligt hoger dan de rest. Reizigers die rechtstreeks uit Lima komen, hebben het grootste risico op hoofdpijn en kortademigheid.

Breng twee of drie dagen in en rond Huaraz door voordat je iets hoogs onderneemt, en lees acclimatisatie voor trekkers en hoogteziekte. Mensen met hart-, long- of bloedaandoeningen moeten een arts raadplegen voordat ze actieve dagen plannen.

De bergomgeving brengt eigen risico's: zon op hoogte, plotselinge kou en regen, en gladde ondergrond. Draag meerdere lagen, zonbescherming en stevige schoenen, en beschouw plotseling verergerende hoofdpijn of verwardheid als reden om af te dalen. Gletsjertochten en klimmen zijn alleen voor gekwalificeerde gidsen.

Wanneer te gaan

Het droge seizoen, grofweg van mei tot en met september, geeft het helderste uitzicht en de stevigste paden, maar is ook het drukst en 's nachts het koudst. Het natte seizoen, grofweg van november tot en met maart, brengt wolken, regen en sneeuw op hoogte, en wegen kunnen moeilijk begaanbaar zijn. De tussenmaanden kunnen werken, maar het weer is minder voorspelbaar.

Plan binnen een dag de hoogste of mooiste plek als eerste. Vanaf de late ochtend trekken er meestal wolken op, en het uitzicht op de grote toppen is 's ochtends vroeg het mooist.

Fotografen moeten bedenken dat het park groot is en het licht snel verandert, dus een meer dat er om twaalf uur vlak uitziet, kan binnen een uur na zonsopgang of zonsondergang spectaculair zijn, als de timing van je tour dat toelaat.

Wat je ermee kunt combineren

Combineer voor een kort verblijf één rustige sector, zoals Llanganuco, met een korte acclimatisatiewandeling en een dag voor de archeologische vindplaats Chavín. Lees wat te doen in Huaraz voor de volledige lijst en plan de rest rond de dagen die je nodig hebt om aan de hoogte te wennen.

Wil je langer wandelen, dan is de Santa Cruz-trektocht de bekendste meerdaagse route door het park en vereist hij eerst goede acclimatisatie. Laguna 69 komt het best na de makkelijkere dagen, niet ervoor.

Waar je slaapt maakt minder uit dan hoe je de vroege starts inplant; waar te slapen in Huaraz legt de wijken uit. Informeer naar stakingen en wegblokkades voordat je krappe plannen boekt.