Plaza de Armas to serce Cajamarki i najlepsze miejsce na początek zwiedzania. Na tym placu ludzie Pizarra pojmali w 1532 roku inkaskiego władcę Atahualpę, a dziś jest to spokojna, przyjemna do spacerów przestrzeń z kamienną fontanną, ławkami i dwoma okazałymi kościołami. Na plac, fasadę katedry i kościół San Francisco przeznacz jedną do dwóch godzin, a wieczorem wróć, gdy kamień jest oświetlony.
Mapa
Gdzie imperium Inków zmieniło właściciela
Każdy spacer po Cajamarce zaczyna się tutaj. W listopadzie 1532 roku inkaski władca Atahualpa przybył do miasta z licznym orszakiem i spotkał niewielki oddział hiszpański Francisca Pizarra. Hiszpanie zaatakowali, zabili wielu członków świty Inki i wzięli go do niewoli, a rok później został stracony. Relacje hiszpańskie i andyjska pamięć o tym wydarzeniu różnią się szczegółami, dlatego warto posłuchać lokalnych przewodników.
Niewiele z inkaskiego układu przetrwało nad ziemią. Opisy miasta kolonialnego mówią o dużym otoczonym murem placu z inkaską platformą zwaną ushnu w jednym z narożników, ale dziś plac jest współczesnym ogrodem publicznym, więc historię trzeba sobie wyobrazić z otoczenia, a nie odczytać z kamieni. Tło tego spotkania opisują artykuły o podboju hiszpańskim i imperium Inków; przeczytanie któregokolwiek przed przyjazdem bardzo wzbogaci wizytę na placu.
Plac dzisiaj
Plac to duży otwarty prostokąt trawników, klombów, drzew i wybrukowanych alejek, z kamienną fontanną pośrodku, pochodzącą z okresu kolonialnego. Mieszkańcy siedzą na ławkach, w narożnikach pracują czyściciele butów i sprzedawcy lodów, a wieczorami zwykle widać rodziny, studentów i małe wydarzenia kulturalne. Przypomina bardziej salon miasta niż pomnik.
Dookoła biegną ulice z podcieniami, sklepami, kawiarniami, bankami i budynkami urzędowymi, a rano plac jest najbardziej ruchliwy od ludzi załatwiających sprawy, a nie od turystów. Ponieważ miasto jest zwarte, prawie wszystko, co ciekawe, leży w odległości kilku przecznic, a plac służy za stały punkt orientacyjny. Chodniki bywają nierówne, a plac jest nocą oświetlony, co czyni go przyjemnym i zwykle bezpiecznym miejscem spacerów, choć obowiązuje zwykła ostrożność z telefonami i torbami.
Katedra
Z jednej strony stoi katedra Santa Catalina, główny kościół katolicki miasta. Budowę rozpoczęto w XVII wieku, a w kolejnych dziesięcioleciach świątynia otrzymała rangę katedry; w 1972 roku uznano ją za narodowy zabytek kultury. Jest barokowa, ale najbardziej uderzająca jest jej rzeźbiona kamienna fasada z gęstym reliefem w ciepłym szaro-brązowym kamieniu i trzema łukowymi drzwiami.
Zwróć uwagę na linię dachu: zamiast wysokich wież fasada ma szczyty dzwonne, a same dzwony odlano w XVIII wieku. Ta powściągliwa sylwetka połączona z bogatą rzeźbą jest typowa dla baroku północnych Andów i zupełnie inna niż kościoły południowych wyżyn opisane w artykule o architekturze kolonialnej. Wnętrze słynie z rzeźbionego i złoconego drewna, ale godziny otwarcia i zasady zwiedzania podczas nabożeństw się zmieniają, więc sprawdź przy drzwiach.
San Francisco i muzeum sztuki sakralnej
Kilka kroków od placu stoi kościół San Francisco, druga wielka kamienna fasada centrum. Obecny budynek zaczęto budować pod koniec XVII wieku i ukończono dopiero po wielu dziesięcioleciach, a jego trzykondygnacyjny barokowy front nagradza powolne oglądanie. Wieże dokończono dopiero w XX wieku, więc kościół pokazuje, jak projekt mógł się ciągnąć przez pokolenia.
W sąsiednim klasztorze mieści się muzeum sztuki sakralnej z obrazami i rzeźbami z okresu kolonialnego, a obok mała kaplica Matki Boskiej Bolesnej czci patronkę Cajamarki. Kościół i muzeum połącz z placem w jedno przedpołudnie. Jeśli interesuje cię sztuka kolonialna w ogóle, kontekst daje artykuł o muzeach w Peru, a ceny biletów i godziny otwarcia muzeum sprawdź na miejscu.
Najlepszy czas i ile zostać
Pierwsza wizyta zajmuje jedną do dwóch godzin: pętla wokół placu, fasada katedry, San Francisco i kawa pod arkadami. Dodaj czas, jeśli wejdziesz do muzeum albo chcesz pieszo śledzić historię miasta do pobliskiej Komnaty Okupu, kilka kroków od placu, opisanej w przewodniku po Cajamarce.
Światło jest najlepsze późnym popołudniem, gdy fasady się nagrzewają, i znów po zmroku, gdy są oświetlone. Pora sucha, mniej więcej od maja do września, przynosi najczystsze niebo, ale zimne noce, a miesiące deszczowe, mniej więcej od grudnia do marca, są zielone i kapryśne. W większe święta religijne i podczas lutowego karnawału plac wypełniają procesje, muzyka i tłumy, więc zajrzyj do artykułu o peruwiańskich świętach i zarezerwuj pokój z dużym wyprzedzeniem, jeśli planujesz tam być.
Dojazd i włączenie w plan
Większość odwiedzających nocuje w hotelach kilka przecznic od placu, więc wystarczy wyjść za drzwi. Z lotniska lub dalekobieżnych dworców autobusowych do centrum dojedziesz krótką taksówką. Do samej Cajamarki zwykle leci się z Limy, zobacz loty w Peru, albo jedzie górskim autobusem znad wybrzeża, zobacz autobusy w Peru oraz trasy z Trujillo i Chiclayo.
Plac to naturalny pierwszy przystanek przy dwóch noclegach, przed termami i wycieczkami po okolicy. Pasuje też do dłuższej północnej pętli w stronę Chachapoyas, opisanej w planie podróży po północy. Na wysokości około 2700 m n.p.m. wysokość jest łagodna, ale jeśli przyjeżdżasz prosto znad wybrzeża i pierwszego wieczoru boli cię głowa, zajrzyj do artykułu o chorobie wysokościowej.
Gdzie nocować
-
Znajdź hotele
Cajamarca
Kolonialne miasto w górach z kąpieliskami termalnymi w pobliżu
Najczęściej zadawane pytania
Co wydarzyło się na Plaza de Armas w Cajamarce w 1532 roku?
Hiszpański oddział pod dowództwem Francisca Pizarra pojmał tu inkaskiego władcę Atahualpę po niespodziewanym ataku na jego orszak. Przetrzymywano go dla okupu i stracono w 1533 roku, co otworzyło drogę do upadku imperium Inków. Szerszą historię znajdziesz w artykule o podboju hiszpańskim.
Ile czasu potrzeba na plac i katedrę?
Jedna do dwóch godzin wystarczą na plac, fasadę katedry i San Francisco. Dodaj godzinę na muzeum sztuki sakralnej lub spokojny lunch pod arkadami.
Czy mogę wejść do katedry?
Zwykle tak, poza godzinami nabożeństw, ale godziny bywają różne, a niektóre części mogą być zamknięte dla zwiedzających. Ubierz się skromnie i zachowaj ciszę podczas mszy. Jeśli drzwi są zamknięte, rzeźbiona fasada i tak jest największą atrakcją.
Czy Plaza de Armas jest bezpieczna nocą?
Wieczorem jest ruchliwa i oświetlona, zwykle komfortowa, a mieszkańcy spędzają tam czas. Zachowaj zwykłą ostrożność z telefonami i torbami, a jeśli późno w nocy jesteś daleko od hotelu, wracaj taksówką.
Czy wstęp na plac jest płatny?
Nie, plac to przestrzeń publiczna. Za wstęp do niektórych kościołów i muzeum może obowiązywać opłata, więc sprawdź na miejscu.
O jakiej porze dnia najlepiej zobaczyć plac?
Późne popołudnie daje ciepłe światło na kamieniu, a po zmroku fasady są oświetlone. Poranki pokazują codzienne życie: plac pełen mieszkańców załatwiających swoje sprawy.
Czy mogę połączyć plac z innymi atrakcjami tego samego dnia?
Tak. Komnata Okupu i kościoły są w zasięgu spaceru, a termy i atrakcje poza miastem można dodać po południu taksówką lub z wycieczką. Pełną listę znajdziesz w przewodniku po Cajamarce.
