Het Carlos Dreyer Museum is de beste binnenplek van Puno: een gemeentemuseum in het voormalige woonhuis van een in Duitsland geboren schilder en verzamelaar, een paar straten van het hoofdplein. Reken op ongeveer een uur. De kracht zit in de steensculpturen van de Pukara-cultuur en in de vondsten die de pre-Inca volkeren rond het Titicacameer uitleggen. Daarmee is het een prima inleiding vóór Sillustani of de boottocht.
Kaart
Wat voor museum is dit?
Het Carlos Dreyer Museum, officieel het Museo Municipal Carlos Dreyer, is gevestigd in een herenhuis met twee verdiepingen in het centrum van Puno, aan de Jirón Conde de Lemos. Carlos Dreyer was een in Duitsland geboren schilder en verzamelaar die zich in de stad vestigde en zijn huis vulde met archeologische stukken, schilderijen, boeken en gebruiksvoorwerpen. Huis en collectie werden later een gemeentemuseum, en in 1980 werd het gebouw uitgeroepen tot onderdeel van het cultureel erfgoed van Peru.
Het is een bescheiden museum, geen groots paleis. De zalen zijn klein, de bordjes meestal in het Spaans en de collectie is breed in plaats van diep. Dat past bij een kort bezoek: in een uur loop je door enkele duizenden jaren geschiedenis van de Altiplano, zonder de vermoeidheid van een groot museum. Is het koud of nat, wat op deze hoogte vaak voorkomt, dan is het een mooie manier om een vrij uurtje te besteden in de stad die in de gids voor Puno wordt beschreven.
De Pukara-steensculpturen
Het bekendste onderdeel van het museum is de lithische zaal: een ruimte vol gebeeldhouwd steen van de Pukara-cultuur, die ruwweg vóór en rond het begin van onze jaartelling op de noordoever van het meer bloeide, eeuwen vóór de Inca's. Je ziet beeldhouwwerken en platen met gestileerde mensen, dieren en geometrische motieven. Ze tonen een kunsttraditie die vaak als voorloper van latere stijlen van de Altiplano wordt gezien.
Dat je ze binnen ziet, is een echt voordeel. Steensculpturen die buiten staan, verweren op 3.800 m hoogte snel, en hier kun je de beitelsporen en de afgesleten oppervlakken van dichtbij bekijken. Besteed in deze zaal meer tijd dan in alle andere en lees de bordjes over de herkomst van elk stuk, want veel komt van plekken die je zelfstandig niet makkelijk bezoekt. Het sluit mooi aan bij de archeologie rond het meer, die je vindt in Titicacameer.
Tours en activiteiten
Online te boeken, gekozen op basis van reizigersbeoordelingen.
-
★ Hoogst beoordeeld Vanaf €23 per persoon
-
★ Hoogst beoordeeld Vanaf €23 per persoon
-
Dagtocht Vanaf €41 per persoon
-
Vanaf €8 per persoon
Volkeren van de Altiplano en de grafturen
In andere zalen volg je de culturen die na Pukara en Tiwanaku kwamen, waaronder de koninkrijken van de Colla, Lupaca en Pacajes, die het plateau beheersten vóór de Inca-expansie. Aardewerk, gereedschap, textiel en sieraden geven een beeld van hoe deze samenlevingen rond het meer leefden en handel dreven.
Een aparte zaal gaat over dood en begrafenis op de Altiplano, met voorwerpen die horen bij de chullpa's, de hoge stenen grafturen. Dat zijn dezelfde bouwwerken die op de heuvelrug bij Sillustani staan, ongeveer een uur van Puno. Als je eerst het museum bezoekt, zijn de torens daarna beter te begrijpen: je ziet wat voor voorwerpen bij begrafenissen in de regio horen en krijgt een idee van de cultuur die de torens bouwde. Ga dus naar het museum vóór de ruïnes, niet erna.
Inca-, koloniale en religieuze zalen
In de latere zalen schuift het verhaal verder in de tijd. Een Inca-zaal toont voorwerpen uit de tijd waarin Cusco over de regio heerste, en in de koloniale en religieuze zalen hangen schilderijen en staan beelden en kerkelijke voorwerpen uit het onderkoninkrijk. Ze vormen een goede aanvulling op de kathedraal aan het plein, die de koloniale tijd een architectonisch decor geeft.
Het koloniale Puno werd rijk van het zilver uit nabijgelegen mijnen, en de religieuze kunst hier weerspiegelt een mix van Europese voorbeelden en lokale handen. Verwacht niet de schaal van de musea in Cusco of Lima. De waarde zit in de Altiplano-versie van het verhaal, en in het feit dat bijna alles wat te zien is uit de regio zelf komt en niet van elders in Peru.
Dreyer en de indigenistische schilderijen
De schilderijenzaal, een pinacoteca, toont werk uit Dreyers eigen collectie en doeken van schilders uit de indigenistische stroming, die in het begin van de twintigste eeuw de Andesbevolking en het Andeslandschap tot onderwerp van serieuze kunst maakte. Laykakota, de heuvelwijk van Puno, is de naam die aan de lokale groep wordt verbonden. Een zaal die naar Dreyer is genoemd, geeft het museum zijn menselijke draad.
Dit deel is kleiner dan de archeologie, maar tien of vijftien minuten waard. Het laat zien dat Puno ook een eigen modern cultureel leven heeft, los van de feesten en het meer. Noteer de namen van de kunstenaars op de bordjes als je er later meer over wilt opzoeken, want toeschrijving en datering verschillen per bron en de informatie van het museum zelf is het betrouwbaarst.
Praktisch: openingstijden, tickets, tijd
Het museum ligt in het centrum van Puno, op loopafstand van de Plaza de Armas en de meeste hotels uit waar slapen in Puno. Reken op ongeveer een uur, of iets langer als je elk bordje leest. Openingstijden, sluitingsdagen en entreeprijs worden door de gemeente bepaald en zijn in de loop der jaren veranderd; sommige bronnen noemen op bepaalde momenten gratis toegang. Controleer ze ter plekke voordat je gaat, en plan je bezoek niet op een maandag of feestdag zonder dat na te gaan.
De regels voor fotograferen verschillen per zaal, dus vraag het bij de ingang. Omdat de zalen klein zijn, is het midden op de dag zelden druk, al kunnen er even rondleidingsgroepen doorheen trekken. Wil je de bordjes met een gids doornemen, vraag dan of er ter plekke een beschikbaar is. Gebruik je een rolstoel, vraag dan bij de ingang naar de toegankelijkheid: het gebouw is een ouder herenhuis.
Inpassen in een dag in Puno
Omdat de tochten op het meer bijna een hele dag kosten, past het museum het best in de gaten: de ochtend van aankomst, of het uurtje voor een vertrek in de middag. Op de eerste dag, als de hoogte alles trager maakt, is een rustig bezoek binnen een zachtere start dan een lange wandeling. Lees hoogteziekte voordat je je eerste middag plant.
Een handige korte ronde is: het museum, dan de kathedraal aan het plein, dan de voetgangersstraat en een wandeling naar de oever van het meer. Meer ideeën voor de stad vind je in wat te doen in Puno. Heb je maar één nacht, dan is het museum een betere besteding van je tijd dan de meeste winkels in de stad, maar het mag de Uros-eilanden of Taquile niet vervangen, de redenen waarom de meeste mensen naar Puno komen. Wie twijfelt tussen steden vindt de afwegingen in Puno of Arequipa.
Waar slapen
-
Zoek hotels
Centrum van Puno
Op loopafstand van het hoofdplein en de haven aan het meer
Veelgestelde vragen
Hoe lang duurt een bezoek aan het Carlos Dreyer Museum?
Ongeveer een uur is voor de meeste bezoekers genoeg. Reken iets meer als je de bordjes in de steenzaal en de zalen over de Altiplano wilt lezen, het interessantste deel.
Is het Carlos Dreyer Museum gratis?
Sommige bronnen noemen gratis toegang, andere een klein bedrag, en het beleid is in de loop der tijd veranderd. Vraag het bij de ingang, of check het bij de gemeente Puno of je hotel voordat je gaat.
Waar ligt het museum in Puno?
Het ligt aan de Jirón Conde de Lemos, in het centrum, op een kort loopje van de Plaza de Armas. De meeste hotels in het centrum zijn binnen een paar minuten lopen, dus een taxi is niet nodig.
Wie was Carlos Dreyer?
Hij was een in Duitsland geboren schilder en verzamelaar die zich in Puno vestigde. Zijn voormalige huis is nu het museum, en een zaal is gewijd aan hem en de kunst die hij verzamelde.
Is het museum de moeite als ik weinig tijd heb?
Ja, als je een uurtje over hebt. Het is de beste manier om de Pukara-, Colla- en Lupaca-culturen te begrijpen voordat je Sillustani bezoekt, maar het mag een boottocht op het meer niet vervangen.
Zijn de bordjes in het Engels?
De meeste bordjes zijn in het Spaans; Engels is beperkt aanwezig of ontbreekt. Een reisgids, een vertaalapp of een gids ter plekke helpt, vooral in de archeologiezalen.
Is het een goede optie bij regen in Puno?
Ja. Het museum is binnen, dicht bij het centrum en kost maar een uur, dus het past bij koud, nat of winderig weer, als boottochten minder aantrekkelijk zijn. In wat te doen in Puno vind je andere opties.
