Taquile

Breien en weven

Taquile staat bekend om zijn textiel. In de traditie van het eiland breien de mannen en spinnen en weven de vrouwen, en kleding geeft status en leeftijd aan. Mannen dragen gebreide mutsen waarvan kleuren en ontwerp een betekenis hebben, en brede geweven gordels horen bij de dagelijkse en feestelijke kleding. UNESCO heeft de textielkunst van Taquile erkend als immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid.

Het textiel wordt verkocht in een coöperatiewinkel aan het hoofdplein. Kopen daar steunt lokale producenten, en de kwaliteit geldt over het algemeen als hoog. De prijzen weerspiegelen het werk dat erin zit, dus bied niet zo hard af als je op een markt zou doen. Hoe je kunt beoordelen wat handgemaakt is, lees je bij souvenirs.

Wandelen over het eiland

Boten leggen aan bij een aanlegplaats, en een pad met stenen trappen klimt naar het hoofddorp. De klim is steil en op deze hoogte voelt hij zwaarder dan de afstand doet vermoeden, dus ga rustig en neem pauzes. Er zijn geen auto's op het eiland, en paden verbinden terrasvormige akkers, stenen bogen en kleine nederzettingen.

Vanaf de hogere delen heb je een wijd uitzicht over het meer, met op een heldere dag de Boliviaanse bergen in de verte. Lucht en water zijn opvallend blauw en het licht is fel, dus zonbescherming is onmisbaar, ook als het koel aanvoelt.

De lunch is meestal eenvoudig, op basis van lokale forel, quinoa en aardappelen, geserveerd in restaurants van families. Vegetarische keuzes zijn mogelijk maar sober. Overnachten kan in gezinshuizen, wat een rustigere avond en een zonsopgang oplevert. De voorzieningen zijn basaal, de nachten koud en elektriciteit kan beperkt zijn, dus neem een zaklamp en warme kleding mee.

Gemeenschapstoerisme op het eiland

Het toerisme op Taquile wordt georganiseerd door de gemeenschap in plaats van door bedrijven van buiten, en dat bepaalt het bezoek. Gezinnen zijn om de beurt gastheer voor bezoekers, restaurants worden gerund door eilandfamilies en de coöperatie verkoopt het textiel. Het systeem is erop gericht de inkomsten eerlijk te verdelen, en het is een van de redenen dat het eiland een rustiger karakter heeft behouden dan plekken met grote commerciële spelers.

Als bezoeker pas je je aan het ritme van het eiland aan. Maaltijden kunnen even duren en de menu's zijn beperkt. Verwacht geen grote keuze of snelle bediening. Overnacht je, dan ben je te gast in een gezinswoning, dus neem genoegen met eenvoudig eten en deel de avond met mensen die misschien Quechua of Spaans spreken in plaats van Engels.

De praktische les is eerlijk te betalen zonder hard te onderhandelen, te vragen voordat je mensen fotografeert en de aanwijzingen van je gastheren over waar je mag lopen op te volgen. Verantwoord reizen legt uit hoe wat je op zulke plekken uitgeeft bij lokale families terechtkomt.

Er komen

Boten vertrekken uit Puno, en de overtocht duurt een paar uur, dus een dagtrip laat weinig tijd op het eiland. Taquile combineren met de Uros-eilanden is gebruikelijk, maar maakt de dag lang en geeft elke stop minder tijd. Heb je de tijd, dan is een overnachting een betere manier om het eiland te beleven, want de meeste dagbezoekers komen en gaan binnen dezelfde uren.

Je kunt boeken via bureaus in Puno, met prijzen die verschillen naargelang wat inbegrepen is. Vraag of de entree van het eiland en de lunch zijn inbegrepen en hoe lang je op het eiland hebt. Kwaliteit en veiligheid van de boten verschillen, dus kies organisatoren met reddingsvesten en een goede reputatie, en mijd de ruigste weerdagen als het meer woelig kan zijn.

Hoogte, weer en wat je inpakt

Taquile ligt op ongeveer 3.900 m, iets hoger dan Puno, en de trappen van de aanlegplaats naar het dorp zijn het deel dat de meeste bezoekers het zwaarst vinden. Begin de klim niet gehaast en pauzeer vaak. Ben je maar een dag of twee eerder in Puno aangekomen, dan merk je het misschien sterker. De symptomen en wat je eraan kunt doen lees je bij hoogteziekte.

Het weer is wisselvallig. Dagen kunnen warm zijn in de zon en koud in de schaduw, en de wind over het water maakt het kouder. Laagjes, een winddichte jas, een hoed, zonnebrandcrème en een zonnebril zijn het basispakket. Neem water en versnaperingen mee, want de voorraden op het eiland zijn beperkt en de prijzen kunnen hoger zijn dan op het vasteland.

Voor een overnachting voeg je een zaklamp of hoofdlamp toe, een warme laag om in te slapen, kleine biljetten in soles en een plastic zak voor afval. Reken op het eiland niet op pinpassen of geldautomaten en plan je contant geld vóór je Puno verlaat.

Kiezen tussen Taquile en andere tochten

Voor reizigers met een of twee dagen rond Puno komt de keuze vaak neer op karakter. De rieteilanden zijn snel en visueel, Taquile is langzamer en draait meer om wandelen en textiel, en Sillustani gaat over archeologie en landschap. Elk kost een andere hoeveelheid tijd en past bij een ander type reiziger.

Als je van wandelen, dorpsleven en een rustige avond houdt, is Taquile de beste van de drie. Heb je weinig tijd of houd je niet van boten, dan zijn de graftorens van Sillustani een korter uitstapje over de weg. Alle opties en hoe ze samenhangen vind je bij Titicacameer.

Ook waar je in de stad slaapt doet ertoe. Waar slapen in Puno beschrijft de buurten, en een warme, comfortabele kamer helpt na een nacht op het eiland of een koude bootdag.