Wędrówka do Laguna 69

Jezioro i jego otoczenie

Laguna 69 leży w Parku Narodowym Huascarán, pod lodowcami Chacraraju. Jezioro ma głęboki turkusowy lub niebieski kolor, zależnie od światła, a zasila je bezpośrednio woda z topniejących lodowców. Nazwa to po prostu numer z inwentaryzacji: w okolicy są setki jezior polodowcowych, a to nigdy nie dostało bardziej poetyckiego miana.

Marsz zaczyna się w szerokiej dolinie polodowcowej z łąkami, pasącymi się zwierzętami i strumieniami, a potem wiedzie przez rumowiska głazów i stromy zygzak aż do jeziora. Przy dobrej pogodzie widoki na ośnieżone szczyty należą do najlepszych, jakie można zobaczyć podczas jednodniowej wędrówki w Peru. We mgle spacer wciąż jest przyjemny, ale jezioro może wyglądać znacznie mniej efektownie.

Jak wygląda dzień

Wycieczki wyruszają z Huaraz wcześnie, zwykle około piątej rano, i jadą przez miasto Yungay oraz obok jezior Llanganuco, by dotrzeć na początek szlaku w Cebollapampa, na wysokości około 3900 m n.p.m. Dojazd trwa około trzech godzin i obejmuje przystanek na śniadanie. Marsz do jeziora to około 6 km w jedną stronę, z przewyższeniem rzędu 700 m. Większość wędrowców potrzebuje trzech do czterech godzin w górę i dwóch do trzech w dół.

Na pobyt nad jeziorem, na zdjęcia i lunch, przyda się około godziny. Wieczorem zwykle wraca się do Huaraz. Pierwsza część jest łagodna, środek pofałdowany, a ostatnia godzina stroma i wytrwała.

Kondycja, sezon i wstęp

Nie potrzeba umiejętności technicznych, ale potrzebna jest dobra ogólna kondycja i zdolność do marszu przez sześć lub siedem godzin ze stromym finałem. Osoby, które regularnie chodzą i trenowały podejścia, radzą sobie zwykle lepiej niż te, które polegają wyłącznie na siłowni. Szlak jest wyraźny i dobrze wydeptany, ale po drodze nie ma żadnych udogodnień.

Pora sucha, mniej więcej od maja do września, to najlepszy czas. Rano niebo jest zwykle czyste, ale po południu często pojawiają się chmury i zimny wiatr. W porze deszczowej, od około listopada do marca, deszcz i chmury są bardziej prawdopodobne, a widoczność bywa słaba. Wstęp do Parku Narodowego Huascarán wymaga biletu, który często jest wliczony w cenę wycieczki, ale czasem płaci się go osobno.

Wybór wycieczki

Wycieczki do Laguna 69 sprzedaje się w całym Huaraz, a ich jakość bywa różna. Zapytaj o wielkość grupy, godzinę wyjazdu, kto prowadzi, czy przewodnik ma aktualne przeszkolenie z pierwszej pomocy i czy cena obejmuje wstęp do parku oraz posiłki. Ponieważ to długa podróż drogą, warto też zapytać, jak stary jest pojazd i czy kierowca ma doświadczenie na górskich drogach.

Laguna 69 na tle innych jednodniowych tras w Cordillera Blanca

W okolicy Huaraz jest kilka tras do jezior i bardzo się one od siebie różnią. Laguna Churup jest krótsza i bliżej miasta, z wspinaczką na końcu, i świetnie sprawdza się jako pierwszy test. Laguna Parón wymaga długiego dojazdu, ale mniej marszu, a jej otoczenie pod Pirámide robi ogromne wrażenie. Laguna 69 wymaga największego wysiłku i oferuje najbardziej zróżnicowane górskie widoki z całej trójki.

Jeśli masz czas tylko na jedną, wybieraj według kondycji i aklimatyzacji, nie według sławy. Komuś, kto dopiero przyjechał na wysokość, lepiej posłuży Churup, a sprawny piechur, który spędził w górach kilka dni, bardziej ucieszy się z 69. Szerzej o regionie piszemy w tekście Cordillera Blanca.

Co zabrać i jak się ubrać

W ciągu dnia temperatura zmienia się mocno: zimno na początku szlaku, ciepło podczas podejścia i znów zimno nad jeziorem. Ubierz się warstwowo, zabierz kurtkę przeciwdeszczową, ciepłą czapkę i rękawice, ochronę przeciwsłoneczną oraz buty z dobrą przyczepnością. Kije trekkingowe pomagają przy stromym zejściu. Weź dużo wody, lunch i przekąski, bo na szlaku nic się nie kupi.

Sprawdź, czy organizator zapewnia suchy prowiant, i miej przy sobie trochę gotówki na bilet do parku oraz toalety na początku szlaku, jeśli nie są wliczone. Pełniejszą listę znajdziesz w tekście sprzęt. Jeśli wypożyczasz sprzęt w Huaraz, wypróbuj go dzień wcześniej, by o świcie na początku szlaku nic Cię nie zaskoczyło.

Tempo, odpoczynek i kiedy zawrócić

Typowy błąd to szybki start na płaskich łąkach i dotarcie do stromego odcinka już zmęczonym. Idź powoli, odpoczywaj krótko w regularnych miejscach i często pij. Końcowy zygzak trwa dłużej, niż wygląda, a przewodnik zwykle wyznacza godzinę, do której grupa powinna dotrzeć nad jezioro, by zdążyć bezpiecznie wrócić przed popołudniową pogodą.

Jeśli pojawi się silny ból głowy, nudności, wymioty, nietypowa zadyszka lub dezorientacja, powiedz o tym przewodnikowi i zejdź niżej. Lekarstwem jest mniejsza wysokość, a parcie naprzód dla zobaczenia jeziora nie jest warte ryzyka. Objawy omawia dokładniej tekst choroba wysokościowa, a jak zaplanować wcześniejsze dni, podpowiada aklimatyzacja. Jeśli później zachce Ci się dłuższej wędrówki, naturalnym następnym krokiem jest trek Santa Cruz.