Baños del Inca to kompleks term na przedmieściach około 6 km od Cajamarki, na wysokości mniej więcej 2680 m. Woda wypływa o temperaturze ponad 70 °C i jest schładzana do kąpieli w prywatnych basenach, pokojach rodzinnych i większym basenie. Tradycja głosi, że ostatni wolny Inka, Atahualpa, kąpał się tu w 1532 roku. Zarezerwuj od godziny do dwóch plus około 15 minut w każdą stronę taksówką lub lokalnym transportem. Ceny i godziny się zmieniają, więc sprawdź je na miejscu.
Mapa
Czym są Baños del Inca
Baños del Inca to gorące źródła na skraju miasteczka o tej samej nazwie, dystryktu, który rozrósł się w przedmieście Cajamarki. Źródła są powodem istnienia tego miejsca. Woda wypływa ze skał wulkanicznych o temperaturze ponad 70 °C, a kompleks odprowadza ją, schłodzoną, do basenów, w których kąpią się goście.
W przeciwieństwie do wielu andyjskich miejsc termalnych nie jest to cichy zakątek na wsi. Leży wśród ulic, sklepów i domów, a baseny urządzono w ogrodzonym kompleksie turystycznym z ogrodami, strefą restauracyjną i noclegami. W chłodny poranek nad otwartymi kanałami unosi się para i właśnie ten obraz większość ludzi zapamiętuje.
Traktuj to jako połączenie dwóch rzeczy: działającego uzdrowiska, gdzie miejscowi i goście przychodzą po prostu się zanurzyć, oraz ciekawostki historycznej, gdzie opowieść o Inkach i Hiszpanach opowiada kilka zachowanych kamiennych elementów. Żadne z nich nie jest duże, więc wizyta jest krótka i łatwo ją połączyć z resztą dnia w mieście.
Atahualpa i źródła
Przed przybyciem Hiszpanów osada nazywała się Pultumarka, a źródła służyły Inkom jako kurort. Najważniejsza dla zwiedzających jest tradycja, że Atahualpa wypoczywał tu w 1532 roku, gdy Francisco Pizarro z niewielkim oddziałem przebywał w pobliskiej Cajamarce. Inka przyjął zaproszenie na spotkanie z Hiszpanami w mieście, a zasadzka, która nastąpiła, otworzyła podbój imperium.
Często cytowana hiszpańska relacja z XVI wieku opisuje wielki kamienny zbiornik zasilany dwiema rurami, gorącą i zimną, które mieszano według upodobania kąpiącego się, i twierdzi, że nikt inny nie ważył się wejść do wody pod groźbą śmierci. Późniejsi autorzy, jak dziewiętnastowieczny historyk William Prescott, wspominają o kolumnach pary unoszących się nad doliną.
To kroniki i tradycje, a nie archeologiczny dowód na konkretny dzień. Potraktuj tę opowieść jako tło wizyty, a nie coś, co potwierdzają same baseny.
Pozo del Inca
Najsłynniejszym elementem kompleksu jest Pozo del Inca, Basen Inki, przedstawiany jako kąpielisko Atahualpy. To kwadratowa, wyłożona kamieniem niecka o wymiarach około 4 m na 4 m i głębokości 1,7 m według zwykłych opisów, przebudowana w 1947 roku, więc to, co widzisz, jest mieszanką dawnych i odnowionych elementów.
Do tego basenu nie wejdziesz. Jest po to, by na niego patrzeć, z gorącą wodą, która go zasila, i parą unoszącą się z otaczających kanałów. Wrażenie jest skromniejsze, niż sugeruje legenda, a odwiedzający oczekujący ruin jak te pod Cusco zastaną coś znacznie mniejszego, ale to fizyczny punkt zaczepienia dla opowieści.
Warto też przejść wzdłuż kamiennych kanałów i ogrodowych ścieżek, gdzie różne źródła zasilają osobne niecki. Tablice, jeśli są, podają nazwy starszych basenów. Poświęć tu chwilę, zanim ruszysz do stref kąpielowych, bo to część o wartości historycznej.
Kąpiel: baseny, pokoje rodzinne i duży basen
Kompleks podzielono na kilka sekcji, a opisy wymieniają baseny indywidualne, pokoje rodzinne ze wspólnym basenem, sekcję bardziej formalnych basenów i większy basen na zewnątrz. Peruwiańskie źródła turystyczne podają kilkadziesiąt basenów indywidualnych, ale układ się zmienia, więc sprawdź, co jest dostępne danego dnia.
Najprostszy wybór dla zwiedzającego to prywatny basen wynajmowany na godziny, w którym sam regulujesz mieszankę gorącej i zimnej wody. Obsługa zwykle napełnia go, zanim wejdziesz. To opcja cichsza i wygodniejsza, zwłaszcza dla par lub rodziny. Większy basen jest tańszy i bardziej towarzyski, a najtłoczniej bywa w weekendy, święta państwowe i podczas lutowego karnawału.
Zabierz strój kąpielowy, ręcznik i klapki, a kosztowności trzymaj w torbie, a nie przy basenie. Zapytaj w kasie, co wlicza się w cenę, czy ręczniki są wypożyczane i jak długo trwa przydzielony czas. W wodzie jest siarka, więc spodziewaj się mineralnego zapachu, a w niektórych basenach lekko pomarańczowego lub szarego odcienia.
Jak długo moczyć się i zdrowy rozsądek
Gorąca woda na wysokości męczy bardziej, niż się wydaje. Kompleks leży na około 2680 m, niżej niż okoliczne wsie, ale wciąż na tyle wysoko, że upał i rzadsze powietrze mogą na niektórych działać. Rozsądne moczenie trwa 20-30 minut, po czym warto odpocząć i napić się wody, a jeśli czujesz się dobrze, możesz powtórzyć to raz.
Unikaj kąpieli po alkoholu i bądź ostrożny, jeśli masz problemy z sercem lub ciśnieniem, jesteś w ciąży albo podróżujesz z małymi dziećmi. Baseny mogą być gorętsze, niż się wydaje. Wyjdź, jeśli poczujesz zawroty głowy, i wstawaj powoli.
Miejscowe źródła opisują wodę jako dobrą dla mięśni, stawów lub skóry, a niektórzy odwiedzający mówią, że po kąpieli czują się lepiej. Potraktuj to jako świadectwa, a nie poradę medyczną. Jeśli masz schorzenie, zapytaj lekarza przed wyjazdem. Ogólne wskazówki dotyczące przyzwyczajania się do wysokości są w chorobie wysokościowej.
Dojazd z Cajamarki
Term leży około 6 km od centrum Cajamarki, jazda trwa około 15 minut. Taksówka z placu to najprostszy sposób i zwykle niedroga; uzgodnij cenę przed wyjazdem. Wzdłuż drogi między miastem a termami kursują też lokalne minibusy i wspólne pojazdy, budżetowa opcja, jeśli nie krępujesz się poprosić kierowcy, by powiedział, gdzie wysiąść.
Na powrót taksówkę znajdziesz przy wejściu, choć w godzinach szczytu może to potrwać kilka minut. Jeśli jedziesz na wycieczkę po okolicy, termy często łączy się z Ventanillas de Otuzco, niszami grobowymi wspomnianymi w przewodniku po Cajamarce, oraz z kamiennymi kanałami Cumbemayo.
Do samej Cajamarki z wybrzeża dociera się długimi górskimi podróżami drogą lub samolotem. Ogólny obraz znajdziesz w autobusach w Peru i lotach, a to, jak miasto wpisuje się w dłuższą trasę, pokazuje plan podróży po północy.
Kiedy jechać i jak zaplanować dzień
Pora roku ma mniejsze znaczenie niż pogoda i tłumy. Pora sucha, mniej więcej od maja do września, daje czyste niebo, chłodne noce i parne poranki, dobry czas na kąpiel. W bardziej deszczowych miesiącach, mniej więcej od grudnia do marca, deszcze są częste, ale gorący basen w deszczu to wcale nie najgorsze doznanie.
Rano jest ciszej, a para jest najbardziej widowiskowa, gdy powietrze jest chłodne. Późne popołudnie to przyjemna pora na zakończenie dnia zwiedzania. Weekendy i lokalne święta ściągają wiele peruwiańskich rodzin, a duży basen bywa wtedy zatłoczony. Jeśli chcesz prywatny basen w godzinach szczytu, przyjdź wcześnie.
Rozsądny plan to poświęcić przedpołudnie na kolonialne centrum i Cuarto del Rescate, zjeść lunch w mieście, a do term pojechać późnym popołudniem. Wieczór jest chłodny, więc zabierz kurtkę i suchą warstwę na drogę powrotną. Co zabrać w góry, omawia lista rzeczy do spakowania.
Z czym połączyć i czego się spodziewać
Baños del Inca najlepiej sprawdzają się jako przystanek na pół dnia lub wieczór w dwunocnym pobycie w Cajamarce. Dobrze pasują do kolonialnego centrum, kamiennego kanału w Cumbemayo i skosztowania lokalnej kuchni mlecznej, opisanej w jedzeniu na północy. Podróżni jadący dalej do lasu mglistego mogą ruszyć do Chachapoyas i Kuélap.
Spodziewaj się rozwiniętego, ruchliwego i nieco komercyjnego miejsca, a nie dzikiego źródła. Są stragany z jedzeniem, sprzedawcy pamiątek, a czasem kolejki. Zaletą jest wygoda: możesz pojechać taksówką, wykąpać się w czystych basenach i wrócić do miasta tego samego popołudnia.
Jeśli gorące źródła to wątek twojej podróży, porównaj je z gorącymi źródłami Monterrey koło Huaraz, cichszymi i leżącymi w dolinie z widokiem na góry. Od strony wybrzeża zobacz Trujillo i Chiclayo, zwykłe punkty startu na drodze do Cajamarki.
Gdzie nocować
-
Znajdź hotele
Cajamarca
Kolonialne miasto w górach z kąpieliskami termalnymi w pobliżu
Najczęściej zadawane pytania
Jak daleko są Baños del Inca od Cajamarki?
Około 6 km, czyli mniej więcej 15 minut taksówką. Tą samą drogą kursuje też transport lokalny, a taksówkę łatwo znaleźć w mieście.
Czy woda naprawdę jest gorąca?
Tak. Według doniesień wypływa o temperaturze ponad 70 °C, co jest zdecydowanie za gorące do kąpieli, więc jest schładzana, zanim dotrze do basenów. Mimo to sprawdź temperaturę, zanim wejdziesz, i wyjdź, jeśli jest za gorąca.
Czy Atahualpa naprawdę się tu kąpał?
Mówią o tym tradycja i hiszpańskie kroniki, a Atahualpa miał być przy źródłach w 1532 roku przed spotkaniem z Pizarrem. Dowody pochodzą z relacji pisanych, a nie z archeologii, więc szczegóły traktuj jak tradycję.
Czy mogę pływać w Pozo del Inca?
Nie. To zabytkowy basen pokazywany zwiedzającym, a nie do kąpieli. Kąpiesz się w prywatnych basenach, pokojach rodzinnych lub dużym basenie, w zależności od tego, co jest otwarte.
Jak długo powinienem zostać?
Rozsądny limit to 20-30 minut moczenia, a cała wizyta, wraz z obejrzeniem zabytkowego basenu, zajmuje od godziny do dwóch. Dolicz przejazd taksówką w każdą stronę.
Czy warto jechać, jeśli nie chcę się kąpać?
To krótka wizyta, ale zabytkowy basen i parujące kanały warto zobaczyć, jeśli interesuje cię historia Inków. Bez kąpieli wystarczy krótki przystanek. Zapytaj w hotelu, co jeszcze zmieści się w tym samym dniu.
Czy to dobre miejsce dla dzieci i starszych osób?
Wiele rodzin tu przyjeżdża, a baseny miejscami są płytkie, ale upał może męczyć. Moczenie niech będzie krótkie, dzieciom dawaj wodę i pilnuj ich, a przy problemach z sercem lub ciśnieniem najpierw skonsultuj się z lekarzem.
