Inca Jungle Trek

Czym jest ta trasa

Inca Jungle Trek powstał jako alternatywa dla osób, które chcą aktywnie dotrzeć do Machu Picchu, ale nie ciągnie ich do długiego, czysto pieszego trekkingu. Biegnie fragmentem zejścia z wysokich Andów ku lasowi mglistemu i skrajowi dżungli, a kolejne odcinki pokonuje się różnymi sposobami. Krajobraz zmienia się w miarę schodzenia w dół: od zimnych wyżyn po ciepły, wilgotny las z plantacjami kawy, wodospadami i dolinami rzecznymi.

Trasa przyciąga młodszych, żądnych przygód podróżników i bywa tańsza niż inne drogi do Machu Picchu. To nie znaczy, że pod każdym względem jest łatwiejsza. Atrakcje wymagają uwagi, a jakość sprzętu i prowadzenia grupy bardzo różni się między organizatorami.

Typowy przebieg dni

Pierwszy dzień zwykle zaczyna się dojazdem na wysoką przełęcz w okolicy Abra Málaga, na około 4300 m n.p.m. Stamtąd rusza długi zjazd rowerem po drogach asfaltowych i gruntowych, z przewyższeniem w dół rzędu 2000 m lub więcej. Po zjeździe krótki spacer lub transfer prowadzi do wioski na nocleg.

Drugi dzień to głównie marsz doliną po mieszance szlaków i starych dróg, z odcinkami wzdłuż rzeki. Niektóre programy obejmują rafting na Urubambie, choć trudność bystrzy i warunki zależą od pory roku. Trzeciego dnia zwykle czekają tyrolki nad doliną, wizyta w gorących źródłach koło Santa Teresa i marsz wzdłuż linii hydroelektrowni lub rzeki do Aguas Calientes. Następnego ranka czeka Machu Picchu. Wersja czterodniowa dodaje więcej marszu lub etap odpoczynkowy.

Kolejność i zestaw atrakcji zależą od organizatora, pory roku i stanu rzek, więc poproś o plan dzień po dniu.

Sezon i dla kogo ta trasa

Pory suchej, mniej więcej od maja do września, to najbezpieczniejszy i najpewniejszy czas: nawierzchnia jest twardsza, a rzeki niższe. W porze deszczowej, mniej więcej od listopada do marca, drogi i ścieżki bywają śliskie lub zablokowane, rafting robi się groźniejszy, a część wyjazdów jest odwoływana. W dolnych partiach dolin występują komary i meszki, więc zabierz repelent i wieczorem zakrywaj skórę.

Trasa jest dla aktywnych podróżników, którzy lubią różnorodność, pewnie jeżdżą na rowerze i nie szukają czysto pieszej wyprawy. Nie sprawdzi się u osób, które nie lubią wysokości ani ruchu drogowego, mają ograniczoną sprawność ruchową albo marzą o spokojnym marszu przez dzicz.

Wybór organizatora

Ponieważ atrakcje są opcjonalne, a sprzęt ma znaczenie, zadawaj szczegółowe pytania. Dowiedz się, jakiej marki i w jakim stanie są rowery, czy w cenie są kaski i ochraniacze, ilu przewodników jedzie z grupą i jak podąża za nią pojazd. Zapytaj o bezpieczeństwo raftingu, kto obsługuje tyrolki, co zawiera cena, a za co trzeba dopłacić. Sprawdź, czy bilet na Machu Picchu oraz pociąg lub końcowy transport są wliczone i kto je rezerwuje. Bardzo niska cena przy takiej wyprawie często oznacza oszczędzanie na sprzęcie zapewniającym bezpieczeństwo.

Dzień rowerowy w szczegółach

Zjazd to część, którą większość uczestników zapamiętuje najmocniej. Zaczyna się na zimnej, wietrznej przełęczy, gdzie wydawane są rower, kask, a czasem rękawice i ochraniacze, i trwa kilka godzin drogą, która najpierw ma nawierzchnię o zmiennej jakości, a potem zwęża się, gdy dolina opada. Ruch bywa na niektórych odcinkach niewielki, na innych duży, a po drodze jeżdżą autobusy, ciężarówki i minibusy.

Jazda to głównie hamowanie i kierowanie, a nie pedałowanie, więc bardziej męczą się nadgarstki i dłonie niż nogi. Na zjazd ubierz się na cebulkę: zaczyna się w zimnym powietrzu, a kończy w ciepłej wilgoci. Poproś o pokazanie rowerów przed startem, sprawdź hamulce osobiście i zażądaj innego roweru, jeśli coś budzi wątpliwości. Jeśli brakuje Ci pewności, zapytaj, czy wóz towarzyszący może przewieźć Cię na części trasy. Ostrożny organizator przyjmie takie pytanie z zadowoleniem.

Rafting, tyrolki i gorące źródła

Rafting zwykle odbywa się na Urubambie lub jej dopływie i jest opcjonalny. Bystrza bywają od łagodnych po żywiołowe, zależnie od pory roku, a w porze deszczowej rzeka wzbiera i warunki mogą stać się niebezpieczne, więc rzetelny organizator odwoła atrakcję lub zastąpi ją inną. Zapytaj o klasę trudności rzeki, kamizelki, kaski i liczbę przewodników na wodzie.

Tyrolki rozpięte nad doliną zwykle prowadzi osobna firma, więc standardy bezpieczeństwa niekoniecznie są takie same jak u Twojego organizatora. Zanim się zdecydujesz, obejrzyj liny, uprzęże i obsługę. Wieczór w gorących źródłach koło Santa Teresa to przyjemna przerwa po dniach pełnych atrakcji i jeden z niewielu momentów prawdziwego wytchnienia na trasie.

Inca Jungle na tle innych treków

Ta trasa zastępuje długie dni marszu na szlaku Salkantay i szlaku Lares mieszanką atrakcji. Przyciąga więc osoby, które wolą jeździć na rowerze niż się wspinać, a nie sprawdzi się u tych, którzy szukają archeologii Szlaku Inków albo lodowcowego krajobrazu Salkantay. Etapy piesze są prawdziwe, ale krótsze, a ostatni odcinek do Machu Picchu zwykle wiedzie pieszo z Aguas Calientes, a nie dawną drogą Inków.

Porównując ceny, pamiętaj, że koszt wygląda na niższy, ale może nie obejmować dodatków, na których Ci zależy. Przed decyzją sprawdź listę świadczeń, a pytania warte zadania znajdziesz w tekście jak wybrać agencję.