Muzeum Pedra de Osmy to prywatne muzeum peruwiańskiej sztuki kolonialnej w dawnej rodzinnej willi w Barranco w Limie. Jego siłą jest szkoła cuzceńska: obrazy dewocyjne, rzeźbione i złocone rzeźby, srebra i meble z epoki, zebrane przez jednego kolekcjonera i pokazane w salach, które nadal przypominają dom. Zarezerwuj około jednej do dwóch godzin, połącz wizytę ze spacerem po Barranco i przed wyjściem sprawdź dni otwarcia oraz zasady biletowania, bo się zmieniają.
Mapa
Czym jest to muzeum
Muzeum Pedra de Osmy, po hiszpańsku Museo Pedro de Osma, to małe muzeum sztuki w dzielnicy Barranco, przy alei noszącej nazwisko rodziny. Nie jest muzeum narodowym ani przeglądem całego Peru. Pokazuje jedną rzecz dogłębnie: sztukę powstałą w Andach w czasach hiszpańskiego wicekrólestwa, mniej więcej od XVI do XVIII wieku, z prywatnej kolekcji.
Ta specjalizacja jest powodem, by tu przyjść. Lima ma duże muzea archeologiczne, takie jak Muzeum Larco, obejmujące stulecia sprzed Hiszpanów. To obejmuje to, co nastąpiło później, gdy europejskie malarstwo religijne spotkało andyjskich malarzy i mecenasów i stworzyło styl nieznany nigdzie indziej. Jeśli masz w mieście tylko dzień czy dwa, zajrzyj do tekstu co robić w Limie, by zestawić je z większymi nazwami.
Kolekcjoner i dom
Muzeum wyrosło z kolekcji Pedra de Osmy Gildemeistera, limskiego filantropa, który przez kilkadziesiąt lat w połowie XX wieku kupował kolonialne obrazy, rzeźby, meble i srebra. Źródła zgadzają się co do zarysu, ale różnią się w niektórych datach, więc dokładne lata jego zakupów i otwarcia muzeum najlepiej sprawdzić na stronach samego muzeum.
Budynek to willa z 1906 roku, wzniesiona jako letni dom dla jego ojca, gdy Barranco było nadmorskim kurortem bogatych limskich rodzin. Zwykle opisuje się ją jako francuską w guście, z projektem przypisywanym inżynierowi Santiago Basurco. Po śmierci kolekcjonera w 1967 roku posiadłość przeszła na jego siostrę, publiczne zwiedzanie ustało po trzęsieniu ziemi w 1974 roku, a dom uznano za pomnik narodowy w 1980 roku. Odnowiono go i kolekcję ponownie otwarto jako muzeum pod koniec lat 80. Od 2004 roku prowadzi je fundacja nazwana imionami brata i siostry.
Wycieczki i atrakcje
Do zarezerwowania online, wybrane na podstawie opinii podróżnych.
-
★ Najwyżej oceniane Od €52 za osobę
-
★ Najwyżej oceniane Od €85 za osobę
-
★ Najwyżej oceniane Od €94 za osobę
-
★ Najwyżej oceniane Od €40 za osobę
Szkoła cuzceńska w Limie
Większość obrazów należy do szkoły cuzceńskiej, tradycji malarstwa religijnego rozwiniętej w Cusco i okolicach od XVII wieku. Malarze tubylczy i mieszańcy, często anonimowi, pracowali według europejskich rycin i dostosowywali je, dodając lokalne barwy, wzory ze złotego listka na szatach, andyjskie rośliny i zwierzęta oraz świętych ubranych jak kolonialna szlachta. Szerszą opowieść znajdziesz na stronie o szkole malarstwa cuzceńskiego.
Oglądanie tych dzieł w Limie jest przydatne, jeśli jedziesz dalej do Cusco, bo muzeum daje najpierw słownik, a strona o hiszpańskim podboju i kolonialnym Peru podaje historię za nim stojącą. Najsłynniejszym obrazem kojarzonym z kolekcją jest anioł arkebuzer, archanioł w stroju hiszpańskiego żołnierza z bronią palną, typ obrazu pojawiający się także w kościołach południowych Andów.
Co zobaczysz, sala po sali
Obrazy i rzeźby rozmieszczono w około ośmiu salach, ułożonych tematycznie i regionalnie, a nie jako jeden długi korytarz. Jest sala aniołów i archaniołów, sala rzeźby religijnej, osobne sale malarstwa cuzceńskiego z XVII i XVIII wieku oraz sala portretów, obejmująca dużą serię hiszpańskich królów namalowanych przez miejscowych artystów.
Poza obrazami dom skrywa meble z okresu wicekrólewskiego i wczesnej republiki, takie jak szafy, konsole i inkrustowane sekretarzyki, oraz salę srebra: relikwiarze, przedmioty kościelne, zastawę stołową, biżuterię i broń. Są też tkaniny, książki, monety i ryciny. Ponieważ sale mają skalę domową, patrzysz na meble i obrazy razem, jak robili to właściciele, a nie za długą szklaną ścianą.
Budynek i ogród
Częścią wizyty jest sama willa. Pomieszczenia na parterze, schody, witraże i dawna rodzinna kaplica dają obraz tego, jak limska elita żyła nad morzem na początku XX wieku, w świecie odmiennym od kolonialnych domów historycznego centrum Limy. Dom opisano szerzej w przeglądzie architektury kolonialnej, który pomaga umiejscowić jego styl.
Jest ogród, a muzeum tradycyjnie miało kawiarnię, ale usługi takie jak ta mogą się zmieniać wraz z zarządem i sezonem, więc traktuj oba jako coś do potwierdzenia, a nie coś pewnego. Aleja na zewnątrz jest cicha i zacieniona w porównaniu z ulicami barów bliżej głównego placu Barranco, co sprzyja zdjęciom fasady w porannym świetle.
Ile czasu, kiedy i dla kogo
Zaplanuj od jednej do dwóch godzin. Kolekcja jest głęboka, a nie duża, i szybkie przejście jest możliwe w krótszym czasie, ale opisy nagradzają czytanie. Idź rano lub w dzień powszedni, jeśli lubisz ciche sale, i wybierz dzień pochmurny, bo szare zimowe miesiące w Limie i tak sprzyjają muzeom.
Muzeum pasuje podróżnym zainteresowanym sztuką kolonialną, historią religii lub architekturą oraz osobom jadącym do Cusco. To spokojna wizyta, więc sprawdza się też dla tych, których męczą stanowiska archeologiczne. Dzieciom może wydać się nudne, chyba że lubią aniołów i świętych w niezwykłych strojach. Zasady dotyczące fotografowania i bagażu się różnią, więc zapytaj przy drzwiach. Jak to muzeum wpisuje się obok innych, pokazuje tekst o muzeach w Peru.
Dojazd i łączenie z innymi atrakcjami
Muzeum leży w Barranco, krótki przejazd taksówką od Miraflores i dłuższy od lotniska, którego opcje porównuje przewodnik po transferach z lotniska w Limie. Taksówka zamówiona przez aplikację lub przez hotel to najprostszy sposób, a adres to Avenida Pedro de Osma. Za dnia można też dojść pieszo od głównego placu Barranco.
Większość zwiedzających łączy muzeum ze spacerem po dzielnicy: most, krawędź klifu, późny obiad i może galeria. Odwiedź muzeum wcześnie, zjedz w Barranco, a potem idź na spacer. Gdzie spać w pobliżu, opisuje strona gdzie spać w Limie. Barranco jest tętniące życiem nocą, a strona o bezpieczeństwie wyjaśnia, dlaczego taksówka do domu jest lepszym wyborem niż późny spacer.
Gdzie nocować
-
Znajdź hotele
Miraflores
Wygodna baza na start: restauracje, parki i spacer po klifie
-
Znajdź hotele
Barranco
Sztuka, życie nocne i nadmorski klimat, spokojniej w ciągu dnia
-
Znajdź hotele
San Isidro
Spokojna dzielnica biznesowa z parkami, blisko Miraflores
-
Znajdź hotele
Centrum historyczne
Kolonialne zabytki tuż za progiem, tłoczno w dzień, cicho nocą
Najczęściej zadawane pytania
Czy warto odwiedzić Muzeum Pedra de Osmy?
Warto, jeśli chcesz zobaczyć peruwiańską sztukę kolonialną, zwłaszcza szkołę cuzceńską, w eleganckim otoczeniu przed wyjazdem do Cusco lub po nim. Jeśli wolisz ceramikę i złoto sprzed Inków, lepszym wyborem jest Muzeum Larco.
Gdzie jest Muzeum Pedra de Osmy?
W dzielnicy Barranco w Limie, przy Avenida Pedro de Osma, w dawnej rodzinnej willi. To krótki przejazd taksówką z Miraflores i w zasięgu spaceru od głównego placu Barranco.
Ile trwa wizyta?
Większość zwiedzających potrzebuje od jednej do dwóch godzin. Dodaj czas, jeśli czytasz opisy lub dołączasz do wycieczki z przewodnikiem, a skróć, jeśli chcesz tylko główne sale.
Czym jest szkoła malarstwa cuzceńskiego?
To styl malarstwa religijnego rozwinięty w Cusco od XVII wieku przez artystów tubylczych i mieszańców, pracujących według europejskich wzorów. Wyjaśnia go strona o szkole cuzceńskiej.
Kim był Pedro de Osma?
Pedro de Osma Gildemeister był limskim kolekcjonerem, który w XX wieku gromadził sztukę kolonialną. Jego kolekcja, przechowywana w rodzinnym domu nad morzem, stała się muzeum, które dziś prowadzi fundacja ustanowiona na jego imię i imię jego siostry.
Czy mogę robić zdjęcia w środku?
Zasady różnią się między muzeami i mogą się zmieniać, a lampa błyskowa rzadko jest dozwolona przy obrazach. Zapytaj przy wejściu, zanim wyjmiesz aparat, i stosuj się do tabliczek w salach.
Czy mogę połączyć je z innymi atrakcjami tego samego dnia?
Tak. Dobrze łączy się ze spacerem po Barranco i obiadem w dzielnicy oraz z historycznym centrum w inne pół dnia, jeśli chcesz więcej architektury kolonialnej.
