Reddish stone walls and enclosures of the Wari site of Piquillacta on a dry hillside, with a wide open plaza in the foreground

Piquillacta

Duży, przedinkaski kompleks Wari z prostymi murami i halami z niszami w Dolinie Południowej, zwykle zwiedzany razem z Tipón i Andahuaylillas.

Piquillacta to zrujnowane stanowisko kultury Wari, zbudowane na długo przed Inkami w kotlinie Lucre, na południowy wschód od Cusco. To planowany kompleks długich ogrodzonych dziedzińców, hal z niszami i kanałów, a nie pokaz precyzyjnej kamieniarki. Na miejscu zajmie to około godziny; wybierz się rano i połącz je z Tipón, bramą Rumicolca i kościołem w Andahuaylillas w półdniowej wycieczce po Dolinie Południowej. Godziny otwarcia, zasady biletowe i transport potwierdź przed wyjazdem.

Mapa

Czym jest Piquillacta

Piquillacta (pisana też Pikillaqta) to najbardziej znane ruiny kultury Wari w regionie Cusco. Wari byli państwem górskim o ośrodku daleko na północnym zachodzie, w pobliżu Ayacucho, i budowali planowane ośrodki administracyjne na znacznej części peruwiańskich Andów. To stanowisko leży w kotlinie Lucre, w prowincji Quispicanchi, po wschodniej stronie doliny Cusco, na wysokości około 3200 m n.p.m.

Większość zwiedzających spodziewa się inkaskiej kamieniarki i bywa zaskoczona. Mury zbudowano tu z nieobrobionego polnego kamienia na glinianej zaprawie, a niegdyś pokrywała je glina lub tynk, i to, co przetrwało, wygląda skromnie obok ciosanych bloków twierdzy Sacsayhuamán. Ciekawa jest skala i układ: proste ulice, powtarzające się prostokątne zespoły i duże ogrodzone place, dzieło państwa, które planowało miasta na siatce wieki przed powstaniem Inków.

Krótka historia

Archeolodzy zwykle datują główną budowę na środek pierwszego tysiąclecia n.e., na okres ekspansji Wari na tereny Cusco, a użytkowanie umieszczają mniej więcej między VI a XI wiekiem. Dokładne daty różnią się w zależności od źródła. Stanowisko odczytuje się zazwyczaj jako prowincjonalny ośrodek administracji i ceremonii, położony tam, gdzie Wari mogli kontrolować korytarz prowadzący z doliny Cusco ku wyżynie na południu.

Koniec jest niezwykły. Wykopaliska sugerują, że kompleks opuszczono przed ukończeniem, a niektóre wejścia zamurowano gliną, po czym wybuchł wielki pożar. Badacz Gordon McEwan, który prowadził tu prace od końca lat 70., twierdził, że miejscowa ludność mogła go spalić, gdy władza Wari słabła. Szerszą historię Wari i ich sąsiadów opisują cywilizacje przedinkaskie Peru, a Inkowie, którzy przyszli później i wykorzystali tę samą dolinę, pojawiają się w przewodniku po Cusco.

Co zobaczysz na miejscu

Zwiedzanie to spacer po dziedzińcach wyznaczonymi ścieżkami. Rdzeniem jest grupa długich prostokątnych zespołów z wysokimi murami, wchodzi się do nich wąskimi przejściami, oraz duży centralny plac, który prawdopodobnie był ośrodkiem ceremonii i administracji. Wypatruj hal z niszami, pomieszczeń, w których ściany mają rzędy małych wnęk, interpretowanych przez badaczy jako przestrzenie ceremonialne. Podczas wykopalisk odkryto grobowce w murach i jamę ofiarną z czaszkami, choć nic takiego nie jest wystawione na otwartym powietrzu.

Na niektórych murach wciąż trzymają się ślady tynku, co przypomina, że powierzchnie były kiedyś gładkie i wykończone. Stanowisko wiąże się też z kanałami, tarasami i zbiornikami zasilanymi przez strumienie ze zboczy, a okoliczne wzgórza porastają rodzime kaktusy i zarośla. Tablic informacyjnych jest niewiele, więc przeczytanie o miejscu wcześniej bardzo pomaga.

Dojazd z Cusco

Piquillacta leży przy głównej drodze biegnącej z Cusco na południowy wschód w stronę Sicuani, mniej więcej 30 km od miasta. Samochodem lub taksówką jedzie się zwykle od 40 minut do godziny, zależnie od ruchu przez wschodnie przedmieścia. Autobusy publiczne i busy jeżdżą tą samą drogą i mogą wysadzić cię blisko wejścia, ale kursują rzadziej niż na trasach Świętej Doliny Inków, a spacer od drogi jest krótki, lecz jednak jest, więc sprawdź, gdzie wysiąść.

Większość podróżnych zwiedza ją w ramach zorganizowanej półdniowej wycieczki po Dolinie Południowej, która zatrzymuje się w Tipón i często także przy kościele w Andahuaylillas; strona o wycieczkach z Cusco pokazuje, jak zwykle są zbudowane. Prywatna taksówka na poranek to elastyczna alternatywa, jeśli chcesz zostać dłużej, i pozwala uniknąć problemu z powrotem na drogę, gdy jest pusto.

Łączenie z innymi przystankami

Dolina Południowa to ciąg stanowisk nanizanych na jedną drogę, więc Piquillactę rzadko zwiedza się samą. Tipón, inkaski kompleks tarasów i kanałów wodnych, to przystanek najczęściej z nią łączony. Rumicolca, duża kamienna brama inkaskiej budowy postawiona na starszych fundamentach, stoi tuż obok. Laguna Huacarpay oferuje w pobliżu obserwację ptaków, a kościół w Andahuaylillas, znany z malowanego wnętrza, jest częstym ostatnim przystankiem przed powrotem do miasta.

Połączenie stanowiska Wari z inkaskimi ułatwia czytanie doliny: Wari zaplanowali tu prowincjonalne miasto, a Inkowie później przebudowali i wykorzystali ten sam krajobraz. O innych ruinach w pobliżu miasta, czyli grupie północnej, mówi strona o Qenqo, Puka Pukara i Tambomachay, a atrakcje Cusco pomagają zestawić poranek w Dolinie Południowej z nimi.

Bilety, godziny i najlepsza pora

Piquillacta jest zwykle objęta biletem turystycznym Cusco (boleto turístico), wielomiejscowym biletem sprzedawanym w Cusco, a nie sprzedawana osobno przy bramie. To, która trasa ją obejmuje, okres ważności i cena zmieniały się z czasem, więc aktualne zasady sprawdź w oficjalnej kasie. Źródła nie są zgodne co do godzin otwarcia i zamknięcia, więc każdą przeczytaną liczbę traktuj jako wstępną.

Jedź rano. Światło jest lepsze do zdjęć murów, jest chłodniej, a przez resztę dnia cienia jest mało. Pora sucha, mniej więcej od maja do września, daje najczystsze niebo i najsuchsze ścieżki, ale stanowisko jest otwarte przez cały rok, a w porze deszczowej wzgórza się zielenią. Zabierz czapkę, ochronę przeciwsłoneczną i wodę; poza samymi ruinami na miejscu niewiele jest.

Dla kogo i jak długo zostać

Piquillacta jest dla podróżnych lubiących archeologię, dla każdego, kto ma kilka dni w Cusco i zobaczył już główne stanowiska inkaskie, oraz dla miłośników cichych miejsc z niewielką liczbą grup. Gorzej pasuje tym, którzy chcą rzeźbionej kamieniarki i wielkich widoków albo mają czas tylko na jedną półdniową wycieczkę; wtedy Święta Dolina Inków może dać więcej za te same godziny. Rodziny z dziećmi zwykle najlepiej wychodzą na krótszej wersji, z placem i kilkoma dziedzińcami.

Zaplanuj około godziny na miejscu, a pół dnia, jeśli dodasz Tipón i Andahuaylillas. Szanuj ruiny: nie wspinaj się na mury i nie zabieraj kamieni, a zasady znajdziesz w artykule o odpowiedzialnych podróżach. Jeśli szukasz bazy przy południowej drodze, zobacz gdzie nocować w Cusco.

Gdzie nocować

  • Plaza de Armas i centrum historyczne

    Wszystko w zasięgu spaceru, kosztem hałasu i tłumów

    Znajdź hotele
  • San Blas

    Dzielnica rzemieślników z krętymi uliczkami i widokami, krótki spacer pod górę

    Znajdź hotele
  • Całe Cusco

    Porównaj wszystkie dzielnice i przedziały cenowe w jednym wyszukiwaniu

    Znajdź hotele
 

Najczęściej zadawane pytania

Czy Piquillacta jest inkaska, czy Wari?

Jest Wari, więc starsza od Inków o kilka wieków. Inkowie później wykorzystali tę samą dolinę, ale planowany kompleks prostych murów i dziedzińców w Piquillacta należy do wcześniejszego państwa górskiego.

Ile trwa zwiedzanie Piquillacty?

Około godziny wystarczy, by obejść główne dziedzińce i centralny plac. Półdniowa wycieczka po Dolinie Południowej z Tipón i Andahuaylillas zajmuje około pięciu godzin, wliczając dojazd z Cusco.

Czy do Piquillacty potrzebuję biletu turystycznego Cusco?

Piquillacta jest zwykle objęta biletem turystycznym Cusco, a nie sprzedawana osobno. Trasy, ważność i ceny się zmieniają, więc przed podróżą potwierdź w oficjalnej kasie w Cusco.

Czy mogę zwiedzić Piquillactę bez wycieczki?

Tak. Autobusy i busy jeżdżą drogą w stronę Sicuani, a taksówkę z Cusco łatwo zamówić. Wycieczka jest łatwiejsza, jeśli chcesz zobaczyć kilka stanowisk Doliny Południowej w jeden poranek. Zwykłe formy wyjaśnia strona o wycieczkach z Cusco.

Jaka pora dnia jest najlepsza?

Wczesny ranek, gdy powietrze jest chłodne, światło dobrze pada na mury, a nieliczne grupy jeszcze nie przyjechały. Na stanowisku jest mało cienia, więc popołudnia mogą być upalne i odsłonięte.

Czy Piquillacta jest warta uwagi w porównaniu z Sacsayhuamán?

To inne doświadczenie. Sacsayhuamán ma monumentalne inkaskie kamieniarstwo blisko miasta, a Piquillacta pokazuje planowany kompleks Wari ze skromnymi murami i małą liczbą zwiedzających. Porównaj w artykule o Sacsayhuamán.

Czy w Piquillacta jest jedzenie albo sklep?

Nie licz na to. Udogodnienia na miejscu są podstawowe, więc zabierz wodę i przekąskę, a obiad zaplanuj w Cusco lub w miasteczku na trasie.