Huayna Picchu rising above the ruins

Huayna Picchu

Huayna Picchu to szczyt ze słynnej fotografii, a wejście na niego to osobny, limitowany i wymagający dodatek do zwiedzania.

Huayna Picchu to ostry szczyt wznoszący się za cytadelą na klasycznym zdjęciu, o wysokości około 2720 m. Wejście na niego to opcjonalny dodatek z własnymi, limitowanymi biletami i godzinami wejścia, a prowadzi po stromych, odsłoniętych kamiennych schodach. To satysfakcjonująca, ale wymagająca wyprawa, która nie jest dla każdego.

W razie wątpliwości co do kondycji zapytaj lekarza.

Co to za góra

Nazwa w języku keczua oznacza „młody szczyt” – w odróżnieniu od „starego szczytu”, czyli Machu Picchu, grzbietu, na którym stoją ruiny. Góra wznosi się stromo po północnej stronie cytadeli, a na jej szczycie znajdują się tarasy, niewielkie budowle i kamienne elementy ceremonialne wzniesione przez Inków. Ścieżka biegnie dawnymi inkaskimi schodami, które wspinają się przez las i wzdłuż krawędzi urwisk, a miejscami zabezpieczają ją liny i druty. Na górze patrzysz z wysoka na całe stanowisko archeologiczne.

Szczyt, położony na wysokości około 2720 m, wznosi się zaledwie około 300 m nad ruinami, które leżą na wysokości około 2430 m, więc wysokość nad poziomem morza jest mniejszym problemem niż sama stromizna. Góra należy do obszaru chronionego, a kamienne budowle w pobliżu szczytu to oryginalne dzieło Inków, co jest jednym z powodów, dla których liczba wchodzących jest ograniczona. Widać ją na niemal każdej fotografii kompleksu, dlatego tylu odwiedzających chce na nią wejść. Cały kompleks opisuje strona Machu Picchu.

Wejście w skrócie

Trasa to wąska, miejscami stroma ścieżka z nierównych kamiennych stopni, z odcinkami odsłoniętymi i innymi wykutymi w skale tunelami. Miejscami trzeba pomagać sobie rękami. Po deszczu jest ślisko. Większość osób potrzebuje na wejście i zejście kilku godzin, wliczając pobyt na szczycie, a część trasy jest jednokierunkowa, więc gdy już ruszysz, nie ma zbyt wielu możliwości zawrócenia.

Osobom z lękiem wysokości, problemami z kolanami lub równowagą albo słabą kondycją może być bardzo trudno. Wysokość jest umiarkowana w porównaniu z Cusco, ale wysiłek jest intensywny. Kijki trekkingowe często nie są dozwolone na stromych odcinkach, a buty z dobrą przyczepnością liczą się bardziej niż jakikolwiek inny element wyposażenia. Podchodź we własnym tempie, bo zejście bardziej obciąża kolana, a stopnie są najstromsze na ostatnim odcinku.

Wycieczki i atrakcje

Do zarezerwowania online, wybrane na podstawie opinii podróżnych.

Przepustki i terminy

Oprócz zwykłego biletu wstępu potrzebny jest bilet obejmujący Huayna Picchu, sprzedawany w ograniczonej liczbie i na stałe godziny wejścia. Limit jest niewielki, więc to jedne z pierwszych biletów, które się wyprzedają. Wejście zwykle odbywa się we wczesnych przedziałach, a wchodzący są liczeni przy wejściu i wyjściu, więc nie można wejść na górę kiedy się chce. Zasady, liczba grup i harmonogram są od czasu do czasu zmieniane.

Rezerwację składa się razem z biletem głównym, a trasę łączącą się z wejściem na górę wyznacza system. Jak te elementy do siebie pasują, wyjaśnia strona o biletach, a jak wejście na górę współgra z trasą po cytadeli – strona o trasach zwiedzania. Jeśli korzystasz z biura podróży, poproś o pisemne potwierdzenie godziny wejścia na górę i zapytaj, jaka trasa po niej następuje.

Wysokość, pogoda i warunki

Najlepiej ruszyć wcześnie, bo schody są chłodniejsze, niebo bywa wtedy pogodniejsze, a późniejsze grupy spotykają więcej osób na ścieżce z niewieloma miejscami do wyminięcia się. Deszcz sprawia, że kamień robi się śliski, a burza może spowodować zamknięcie trasy. Mgła potrafi zasłonić widok ze szczytu, więc pogoda w dużej mierze decyduje o tym, czy wysiłek się opłaci.

Przy świeżym przyjeździe na wysokość, przed rezerwacją przeczytaj o wysokości w Machu Picchu. Kompleks leży niżej niż Cusco, ale zła noc i ciężka wspinaczka mogą się niefortunnie zsumować. W części o pogodzie znajdziesz, jak warunki zwykle zmieniają się w ciągu dnia; jeśli możesz, zaplanuj zapasowy dzień, bo wejście odwołane z powodu pogody nie zawsze podlega zwrotowi.

Co zabrać i co ubrać

Zabierz mały plecak, litr wody i lekką warstwę ubrania, a wszystko, co krępuje ruchy, zostaw w hotelu. Buty z dobrą przyczepnością są ważniejsze niż wysokie obuwie górskie, rękawice nie są konieczne, choć niektórzy lubią cienkie przy linach. Miej przy sobie bilet i paszport, bo przy punkcie kontrolnym wchodzący są sprawdzani i wpisywani do rejestru przy wejściu i wyjściu – strażnicy chcą wiedzieć, kto przebywa na górze.

Paski aparatów i luźne rzeczy mogą zahaczać o coś na wąskich odcinkach, więc schowaj telefon w kieszeni. Pełną listę znajdziesz w części co zabrać, a ograniczenia dotyczące bagażu i kijków – w zasadach. Nie bierz na teren kompleksu jedzenia ani dużych butelek, bo zwykle obowiązują na nie ograniczenia.

Czy warto?

Główną nagrodą jest widok ze szczytu i poczucie, że wchodzi się w sam krajobraz. Ale cytadelę można też podziwiać z głównych punktów widokowych, a druga wspinaczka, Machu Picchu Mountain, daje inną, szerszą perspektywę i łagodniejszą ścieżkę. Wybierz Huayna Picchu, jeśli masz dobrą kondycję, czujesz się pewnie na odsłoniętych ścieżkach i zależy ci na ikonicznym ujęciu. W przeciwnym razie zwykłe trasy i niżej położone punkty widokowe w zupełności wystarczą.

Porównanie Huayna Picchu i Machu Picchu Mountain zestawia obie wspinaczki obok siebie. Dobra zasada: oceń uczciwie swoją równowagę i lęk wysokości – jeśli niepokoją cię liny i odsłonięte fragmenty, wygodniejsza będzie dłuższa góra, a zdjęcie z dołu jest równie piękne.

Świątynia Księżyca i droga w dół

Za szczytem boczna ścieżka na dalekim zboczu góry prowadzi do jaskini i kamiennych elementów ceremonialnych, często nazywanych Świątynią Księżyca. To, czy to przedłużenie jest otwarte i czy wlicza się w twoje wejście, bywało różnie, więc zapytaj w punkcie kontrolnym lub wcześniej. Objazd wydłuża czas i dokłada kolejne strome stopnie, więc wybierz go tylko wtedy, gdy zostały ci siły, a pogoda jest sucha.

Zejście prowadzi tymi samymi stromymi schodami i to właśnie na nim zdarza się najwięcej poślizgnięć, gdy nogi są zmęczone, a stopnie mokre. Gdy stopnie są bardzo strome, schodź twarzą do schodów, korzystaj z lin tam, gdzie są, i ustępuj miejsca osobom idącym w górę na wąskich odcinkach. Zaplanuj odpoczynek na dole i napij się przed rozpoczęciem głównej trasy. Czego strażnicy oczekują od osób na górze, wyjaśniają zasady.

Gdzie nocować

  • Aguas Calientes

    Nocleg u stóp Machu Picchu i wejście o świcie

    Znajdź hotele
  • Ollantaytambo

    Poranne pociągi do Machu Picchu i miasteczko do zwiedzania pieszo

    Znajdź hotele
  • Plaza de Armas i centrum historyczne

    Wszystko w zasięgu spaceru, kosztem hałasu i tłumów

    Znajdź hotele
  • San Blas

    Dzielnica rzemieślników z krętymi uliczkami i widokami, krótki spacer pod górę

    Znajdź hotele
  • Całe Cusco

    Porównaj wszystkie dzielnice i przedziały cenowe w jednym wyszukiwaniu

    Znajdź hotele
 

Najczęściej zadawane pytania

Jak wysoki jest Huayna Picchu?

Około 2720 m, czyli około 300 m nad ruinami, choć wysiłek wynika raczej ze stromizny niż z wysokości.

Czy Huayna Picchu jest niebezpieczny?

Są tam odsłonięte odcinki i śliskie stopnie, więc trzeba uważać. Przestrzegaj zasad i nie wchodź, jeśli źle się czujesz.

Czy mogę wejść bez osobnego biletu?

Nie. Wejście wymaga biletu, który je obejmuje, a dostępność jest ograniczona.

Ile trwa wejście?

Większość osób planuje na wejście i zejście kilka godzin, wliczając pobyt na szczycie. Dokładny czas zależy od kondycji, pogody i kolejki na wąskich odcinkach.

Czy to dobre miejsce dla dzieci?

Ogólnie nie dla małych dzieci, ze względu na strome stopnie i przepaści obok ścieżki. Przed rezerwacją zapytaj lekarza lub doświadczonego przewodnika.

Czy mogę wejść na Huayna Picchu, jeśli mam lęk wysokości?

Nie jest to wskazane. Na ścieżce są odsłonięte odcinki i liny, a zawrócenie na odcinkach jednokierunkowych jest trudne. Dobrą alternatywą są niżej położone punkty widokowe.

Czy widok jest lepszy niż z Machu Picchu Mountain?

Jest bliższy i bardziej dramatyczny – patrzysz na cytadelę z niewielkiej odległości. Druga góra daje szerszą i wyższą panoramę.